نوشته‌ها

بادنمای گوی دار

ویژگیهای بادنمای بنچ رست

این مقاله ترجمه ای از نوشتار آقای Rich Graham از تیراندازان موفق بنچ رست سنترفایر می باشد. در مقالات قبلی مرتبط با بادنما و استفاده از این ابزار مهم تیراندازی بنچ رست، به خصوصیات کلی بادنما، مهارت های استفاده از بادنما و همینطور تجربیات بادخوانی در تفنگ بادی و ریم فایر پرداختیم. در این مقاله نیز به خصوصیات یک بادنمای مناسب برای بنچ رست، اجزای مختلف آن، چیدمان و نحوه ی بکارگیری بادنما پرداخته شده است. آشنایی با دیدگاه های مختلف از یک موضوع می تواند به ما در رسیدن به یک تکنیک و استراتژی شخصی برای انتخاب بادنما و تکنیک بادخوانی کمک کننده باشد. آقای ریک گراهام سعی کرده تا ویژگیهای بادنما را از نظر تجربیات خود بیان کند. 

درباره نویسنده Rich Graham

من در طول ۱۵ سال گذشته، در حال طراحی، ساخت و عرضه ی بادنماهای بنچ رست (Graham Wind Flags) بوده ام، بر اساس تجاربی که در این مدت کسب کرده ام، نظرات قابل استنادی در خصوص ویژگیهای یک بادنمای خوب ارائه نموده ام. با این حال بهتر است بگویم که خود را در هیچ زمینه ای، متخصص نمی دانم. در بنچ رست برای انجام هر کاری ، راه های مختلفی وجود دارد و مطالب ارایه شده در این مقاله، تنها نقطه نظرات شخصی و نکاتی است که در گذشته برای من کارآمد بوده اند.

نکته ای که تیراندازن تازه کار بنچ رست به سرعت به آن پی می برند، این است که میزان جابجایی گلوله توسط باد، بسیار بیشتر از آن است که تصور می کرده اند. ماهیت و بنیان بنچ رست، تلاش برای کنترل تأثیر باد بر گلوله می باشد که توسط خواندن اطلاعات فراهم شده توسط بادنماها و جبران انحراف حاصل با اعمال اصلاحات لازم در نقطه ی نشانه روی (Aiming Point) ، انجام می گردد تا تمام گلوله ها در یک حفره جای گیرند!

ویژگی هایی که یک بادنما باید داشته باشد

مهم ترین ویژگی بادنمای بنچ رست، طراحی آن از حیث قابلیت خواندن بادنما می باشد. تفاوت های زیادی در طرح های بادنما وجود دارند که می تواند بر مؤفقیت یک تیرانداز بنچ رست، تاثیرگذار باشند. سالها پیش که برای اولین بار ایده ی ساخت یک بادنما را آغاز کردم، به همراه دوستم Del Bishop ، طرح ها و ایده های خود را رد و بدل می کردیم. Del یک سازنده موفق مرمی (Bullet) بود که البته به حوزه ها و موضوعات دیگر بنچ رست نیز علاقمند بود. 

روزی شانس تیراندازی در یک مسابقه در کنار  Del را پیدا کردم. ( همیشه تیراندازی در کنار Del برایم نکات ارزشمندی دارد). در آن روز ، او آخرین طرح بادنمای خود را آورده و در حدود ۱۵ یاردی جلوی میزها قرار داده بود. این بادنما دارای دو باله و یک ملخ کوچک و بسیار سبک در بخش جلویی و یک روبان از جنس نوارهای بادبانی بود. اولین چیزی که متوجه آن شدیم، حرکت آشفته و سراسیمه بادنما بود که در یک جهت خاص قرار نمی گرفت و سرگردان بود. در واقع قابلیت خوانده شدن نداشت.

بررسی میدانی بادنما

زمانی که برای بررسی بادنما از نزدیک رفتیم، دنباله ی بادنما را جدا کرده و در این زمان بادنما شروع به چرخیدن به دور خود کرد. تنها چیزی که مانع ثبات حرکتی بادنما می شد ، نیروی مقاومت هوا در دنباله ی بادنما بود. علت این موضوع، توزیع وزنی بادنما و محل نقطه ی چرخش (Pivot point) بادنما بود که این توزیع وزنی را  ایجاد می کرد. نقطه ی چرخش بادنمای Del درست در وسط طول کلی بادنما واقع شده بود که موجب می شد تا باد، تأثیر یکسانی در قسمت جلو و عقب بادنما ایجاد کند. این موضوع موجب سرگردان بودن و استقرار نیافتن آن در یک جهت خاص می شد ( البته برخی این حالت سرگردان بادنما را به حساب حساسیت زیاد بادنما می گذارند).

قابلیت خوانش بادنما 

اینجا بود که فهمیدم چه ویژگی به یک بادنما، قابلیت خوانده شدن می بخشد. به صورت خلاصه می توان گفت بادنما می بایست به شکلی باشد که بخش بزرگی از نیروی باد، به قسمت عقب آن وارد شود. در واقع خواندن هر بادنمایی که نقطه ی چرخش آن در میانه ی طول کلی بادنما باشد، دشوار خواهد بود. ترجیح من بادنمایی است که نقطه ی چرخش آن در یک سوم جلویی قرار گرفته باشد. این حالت اهرم فشار قابل توجهی به باد در قسمت عقبی بادنما ( جایی که می بایست) می دهد و موجب می شود بادنما بدون حرکت و چرخش های اضافه و سایر رفتارهای نامناسبی که در برخی طرح ها دیده می شوند، دقیق و به سرعت در جهت وزش باد قرار گیرد. این ویژگی، نقطه ی اشتراک مؤفق ترین طرح های بادنما در بیست سال گذشته می باشد.

پس بار دیگر می توان گفت، قابلیت خوانده شدن بادنما، مهم ترین ویژگی بادنما است که می بایست مد نظر قرار گیرد. با توجه به این نکته چندی از ویژگیهای بادنما که مرتبط با این خصوصیت می باشند را بررسی می کنیم.

هر رنگ در بادنما، معنی خاصی دارد …

( توضیح : موارد مطرح شده در این بخش در خصوص بادنماهای Graham و ملخ های Daisy شکل است )

  • دیدن رنگ سیاه گوی یا پروانه ی بادنما : باد موافق ساعت ۶
  • دیدن رنگ سفید گوی یا زرد پروانه ی بادنما، باد مخالف ساعت ۱۲
  • دیدن رنگ سبز باله : باد راست به چپ
  • دیدن رنگ نارنجی باله : باد چپ به راست

من ترجیح می دهم که روبان انتهایی بادنما، رنگ صورتی یا زرد داشته باشد تا با رنگ دیگر اجزای بادنما متفاوت باشد.

قابلیت رؤیت بودن بادنما

امروزه رنگ های بسیار روشن پلاستیکی در دسترس هستند که می توانند برای تیراندازی در رقابت های بنچ رست بسیار مفید واقع شوند.

شکل باله 

ترجیح من در این مورد، باله های مستطیل شکل است. هر چند ممکن است جذاب به نظر نرسند. اما بهترین کارایی را دارند. در طول سالهای گذشته از اشکال مختلفی برای باله های بادنما استفاده کردم، اما بین تمام این طرح ها، باله های مستطیل شکل، واضح ترین دید را برای بررسی زاویه ای که بادنما نشان می دهد، در اختیارم گذاشته است. خواندن زاویه بادنما با باله هایی که زوایا و منحنی هایی در ساختار خود دارند، ممکن است کمی گیج کننده باشد.

چنانچه باله ی مستطیل شکل با ابعاد کاملی مشاهده می شود، یعنی باد ناهمسوی کامل ( ساعت ۳ یا ۹) داریم. چنانچه نیمی از ابعاد کامل باله مشاهده شود، یعنی باد با ارزش ¾  ( ساعت ۲ به ۷) داریم. بدین ترتیب با نگاهی سریع به شکل و سایز باله و رنگ آن به سرعت می توان به زاویه ی وزش باد و بادهای مخالف یا موافق پی برد.

 

کدام بهتر است، بادنمای گوی دار یا ملخی؟

تفاوت هایی بین این دو طرح وجود دارد، اما مسئله ی اصلی در این مورد، ترجیح تیرانداز می باشد. در برخی طرح های بادنمای پروانه دار ( ملخی)، دیدن بادهای مؤافق (۸ تا ۴) و مخالف(۲ تا ۱۰) آسان تر می باشد چرا که تیرانداز روبان را در جلوی پروانه یا عقب آن می بیند. هر چند بادنماهای دارای گوی سیاه و سفید هم بخوبی، بادهای موافق و مخالف را نشان می دهند و به نوعی برتری بادنماهای ملخ دار در این مورد را خنثی می کنند! برخی تیراندازان از بادنماهای پروانه ای برای خواندن سرعت باد استفاده می کنند. این حالت اطلاعات خوبی را بخصوص در مورد سرعت بادهای موافق یا مخالف که دیدن روبان دشوارتر است، در اختیار تیرانداز قرار می دهد.

نقش ملخ ها در بادنمای ملخ دار Daisy

در طراحی بادنمای پروانه ای که من دارم، پروانه یا ملخ، نقش نشانگر ثانویه ی سرعت را دارد که اندکی پس از بلند شدن روبان بادنما، شروع به چرخیدن می کند. پس چرخش پروانه یعنی اینکه باد بیشتر از زمانی است که تنها روبان ها بلند شوند. در بادنمای گوی دار تنها یک نشانگر برای سرعت باد وجود دارد و آن روبان می باشد. بادنماهای پروانه ای معمولاً نیروی بیشتری را از باد به خود جذب می کنند و چنانچه پایه های بادنما بخوبی روی زمین تثبیت نشده باشند، ممکن است توسط باد سقوط کنند. (رانده شوند). در حالیکه در بانمای گوی دار، باد تنها حول گوی جریان پیدا می کند و بادنمای گوی دار نیروی قابل توجهی برای رانده شدن می طلبد.

از چه بادنمایی استفاده می کنم ؟ 

من از بادنمای گوی دار استفاده می کنم، بدلیل احساس آرامشی که با نگاه به بادنمای گوی دار به من دست می دهد، آن را ترجیح می دهم! هر چند ممکن است خنده دار به نظر بیاید! اگر یک ست از بادنمای گوی دار را درست در کنار یک ست بادنمای پروانه دار قرار دهید، به نظر خواهد رسید که گویی باد بیشتری بر روی بادنمای پروانه دار جریان دارد! بادنماهای گوی دار به آرامی همراه با باد چرخیده و روبان هایشان افت و خیز می کنند. اما دقیقاً در کنار آنها، بادنماهای پروانه دار را خواهید دید که با همان شرایط بادی، پروانه هایشان به سرعت می چرخند. احساس آرامشی که بادنماهای گوی دار می دهند، برای من ارزشمندتر می باشد. خصوصاً زمانیکه که مسئول میدان اعلام می کند، “یک دقیقه باقیمانده” و تنها یک شلیک باقیمانده داشته باشید!

همانطور که پیش تر گفتم، انتخاب نوع بادنما (ملخی یا گوی دار) بیشتر ترجیح و سلیقه ی تیرانداز است. وقتی به میدان تیراندازی رفتید، نگاهی به هر دو مدل بادنما داشته باشید. هر دوی آنها کارشان را به خوبی انجام می دهند و بستگی به شما دارد که کدامیک را بیشتر می پسندید!

روبان بادنما و جنس آن

امروزه بیشتر تیراندازان از نوارهای نقشه برداری به عنوان روبان بادنما استفاده می کنند. و توصیه ی من نیز همین است. چرا که اگر به نقاط دیگری سفر کنید و با بادنمای شخص دیگری هم تیراندازی کنید، به احتمال زیاد از این نوع نوار برای روبان بادنما استفاده کرده باشد. اگر شما هم به این نوع روبان عادت کرده باشید، این موضوع یک برتری و امتیاز محسوب می شود.

نوارهای نقشه برداری حساسیت بیشتری دارند و جزییات بیشتری را از باد نشان خواهند داد. نوارهای بادبانی (این نوارها که توضیح آن در ابتدای مقاله داده شد، در دو وزن ۷۵/۰ و ۱٫۵ اونسی موجود می باشند که جهت استفاده در بادنما، وزن ۱٫۵ اونسی ترجیح داده می شود) حساسیت کمتری دارند ولی به صورت کنترل شده تری حرکت می کنند. معمولا عرض بزرگ تری دارند و روشن تر هستند، در نتیجه قابلیت دید بهتری به تیرانداز می دهند.

 

محل و فواصل چیدمان بادنماها

شخصاً و به صورت کلی، بادنماها را در فواصل یکسانی از ۱۵ یاردی جلوی میز تا ۱۵ یاردی جلوی اهداف، می چینم. هر چند که هر میدان تیراندازی، ویژگیهای خاص خود را دارد و ممکن است چیدمان خاص خود را بطلبد. در صورت وجود هر انسداد یا دریچه ای که موجب تغییر در جهت باد می شوند، قطعا نیازمند نصب یک بادنما در این محل ها خواهیم بود. در اکثر میادین تیراندازی، خاکریز وجود دارد و از محل هایی است که نیاز به تعبیه ی بادنما برای نشان دادن رفتار باد در اطراف آنها دارند.

وضعیت خاص دیگری که گاهی ممکن است پیش بیاید، وزش باد مؤافق در خطوط تیراندازی است که بخش های پشتی میزها مسدود باشند. در این حالت، بادهای مؤافق با گذر از بخش پشتی و بالای میزها، درست به جلوی آنها سرازیر می شوند. بنابراین بهتر است در این موارد بادنمایی نزدیک تر به میز، برای بررسی این حالت نصب گردد.

همانطور که گفتیم هر میدان، خصوصیات خاص خود را دارد و با توجه به ویژگی های میدان، چیدمان بادنماها را متناسب با آن انجام دهید. در میدانی که برای اولین بار تیراندازی می کنید، نگاه کردن به چیدمان افراد محلی ( تیراندازانی که در آن میدان یا باشگاه تیراندازی می کنند) آن میدان نیز می تواند کمک کننده باشد.

روش های مختلف چیدمان بادنما 

روش های مختلفی برای چیدمان بادنماها وجود دارند، رایج ترین آنها شروع از زیر هدف به سمت میز به صورت یک خط مستقیم می باشد. روش من، چیدن بادنماها در خطی است که از هدف تا سمت چپ میز ادامه دارد تا به این روش، قابلیت دیدن همه ی آنها وجود داشته باشد (توزیع قیفی شکل). همچنین دوست دارم اندکی فاصله ( ارتفاع) به صورت عمودی بین بادنماها وجود داشته باشد که امکان دیدن جداگانه ی هر کدام از بادنماها را داشته باشم.

اما بسیاری از تیراندازان، دقیقاً برعکس عمل می کنند و سعی دارند با هم سطح کردن همه ی بادنماها، تا جاییکه می توانند، بادنماهای قابل رؤیت بیشتری در دوربین داشته باشند. روش های مختلف را امتحان کنید تا روش متناسب با خود را پیدا کنید. اما یکی از قوانینی که می بایست در نظر داشته باشید این است که ارتفاع بادنماها، نباید بلندتر از خطی باشد که لبه ی بالایی میز را با قاعده ی اهداف وصل می کند. چنانچه ارتفاع بادنماها بلندتر از لبه ی میزها باشد، مسئول میدان می تواند بادنمایی که بلندتر است را بر روی زمین بخواباند. بدین ترتیب بادنمایی در آن فاصله نخواهید داشت!

تعداد بادنماها 

رایج ترین تعداد مورد استفاده برای ۱۰۰ یارد، چهار عدد و برای ۲۰۰ یارد، دو عدد اضافه می شود. برخی از تعداد بیشتر و برخی از تعداد کمتری استفاده می کنند. ولی رایج ترین تعداد همین ها هستند. ( توضیح : تعداد گفته شده مربوط به تیراندازی بنچ رست سنترفایر و روش گروه تیر می باشد) 

کدام بادنما مهم تر است ؟

پاسخ مفید و مختصر این سؤال ، “همه ی آنهاست!” گاهی در اینترنت مطالبی می بینم که می گویند، مهم ترین بادنماها، آنهایی است که به میز نزدیک تر هستند. تئوری آنها این است که اگر گلوله در این قسمت منحرف شود، باقی مسیر را با این انحراف ادامه داده و موجب افزایش قابل توجه اندازه گروه تیرها می گردد. از طرفی هم می توان اینگونه گفت که هر چه گلوله به پیش می رود از سرعت آن کاسته می شود و شاید انحراف بیشتری ناشی از باد را متحمل گشته و این موضوع، بادنماهای انتهایی مسیر را مهم تر می سازد. کدام درست است !؟

بنابر تجربه ی من، توجه بیشتر به یک بادنما باعث می شود که تیرانداز از بادنماهای دیگر ضربه بخورد! این موضوع زمانی اتفاق می افتد که تیرانداز یکی از بادنماها را به عنوان بادنمایی که تأثیر بیشتری بر روی نتایج می گذارد، انتخاب و یا بادنمای خاصی را به عنوان بادنمایی که تأثیر خاصی بر روی محل برخورد پرتابه ندارد، انتخاب نماید. تا اینکه همان بادنما تأثیر خود را در زمان تیراندازی بر خلاف نظر تیرانداز بروی نتیجه نشان خواهد داد!

 

چگونه در ۷ دقیقه، یک گروه تیر خوب در باد بگیریم؟

گفتن بایدها و نبایدها در بادخوانی، کاری دشوار است. هر شرایط جوی و آب و هوا، ویژگیهای خاص خود را دارد و تیرانداز باید در زمان تیراندازی، خود را با شرایط وفق دهد. در اینجا برخی از مواردی که بسته به شرایط می توانند کمک کننده باشند را ذکر می کنیم.

به صورت کلی، شلیک های خود را در شرایط مشابه انجام دهید. ( البته گفتن آن ساده تر از انجام دادنش است! منظور شلیک در الگوهای بادی یکسان یا سرعت و جهت و زاویه یکسان باد است). قبل از شروع مسابقه، بادنماها را بررسی کنید و ببینید کدام الگوی باد که برای مدت زمان کافی تداوم دارد، را می توانید برگزینید.

الگوی باد تناوبی 

گاهی وزش باد الگوی تناوبی به خود می گیرد و الگوهای آن تکرار می گردند که می بایست از این حالت استفاده کنید. اگر خوش شانس باشید، شاید بتوانید سه شلیک را قبل از اینکه شرایط باد تغییر کند، انجام دهید. سپس صبر کنید تا همان الگو ، شاید طی دو یا سه دقیقه ی بعدی تکرار گردد و شلیک های باقیمانده را انجام دهید. چنانچه الگوی مد نظرتان طی این زمان برنگردد، از سایتر استفاده کنید تا پیشگیری لازم برای هدایت شلیک های باقیمانده در گروه تیر خود را در شرایط جدید باد بدست آورید.

الگوی باد یکنواخت با تغییر متناوب سرعت 

گاهی شرایطی ایجاد می شود که باد غالباً از یک جهت خاص می وزد و تنها سرعت آن تغییر می کند، می توانید با بلند شدن روبان میزان پیشگیری را بیشتر و با خوابیدن آن، میزان پیشگیری را کمتر کنید. این روش در برخی موارد می تواند بسیار مؤثر واقع شود.

الگوی باد متغیر 

در شرایطی که بادنماها، جهات مختلف را نشان می دهند، کار دشوار می گردد. در شرایط اینچنینی، شلیک به سایترها تقریباً بی معنی می شوند. چرا که شرایط باد، طی زمانیکه از هدف سایتر به هدف امتیازی بازمی گردید، به سرعت تغییر کرده و متفاوت خواهد بود. تنها کاری که می توانید در این شرایط انجام دهید، این است که بهترین حدسی که احساس می کنید جواب خواهد داد را استفاده کنید! باقی کار را به شانس بسپارید.

توجه به بادنماهای رقبا

هیچ وقت از بادنمای تیراندازان میزهای کناری غافل نشوید. چرا که نشان دهنده ی تغییراتی هستند که هنوز به خط تیراندازی شما نرسیده اند. بسیاری مواقع ممکن است برایتان پیش آمده باشد که تا ماشه را می چکانید، یکی از بادنماها شروع به چرخیدن می کند و شلیک شما از گروه تیر منحرف می شود! مواردی اینچنینی با اندکی توجه به بادنماهای تیراندازان کناری، قابل اجتناب و پیشگیری می باشند.

آرام و صبور باشید، به دنبال الگوها در باد بوده و حداکثر استفاده از شرایطی که میدان تیر در اختیارتان گذاشته را داشته باشید.

 

جمع بندی

بادخوانی برای من پیش از آنکه یک علم و مهارت تکنیکی باشد، هنر محسوب می شود که همانند هر هنر دیگری، تنها با تکرار و تمرین بدست می آید. آموختن آن زمان بر بوده گاهی هم ممکن است خسته کننده باشد. اما با مداومت در فرآیند تمرین و یادگیری، مهارت های بادخوانی شما کم کم افزایش خواهد یافت. تا زمانیکه یک روز می بینید که همه چیز در میدان تیراندازی، مطابق با میل تان پیش می رود.

مهم ترین مسئله در این مورد، صرف زمان برای تیراندازی با بادنماها، ترجیحاً در مسابقه و تمام جلسه های تمرینی می باشد( این کار دشوار است ولی برای پیشرفت در تیراندازی شما ضروری است). تیراندازی در مسابقه، راهی برای افزایش تمرکز و سرعت عمل می باشد. تمرین با بادنما به شما کمک می کند تا طی زمان کافی، اطلاعات لازم برای تیراندازی مؤفق را ذخیره کنید و تیرانداز زبده تری شوید.

صبور باشید، به ندرت پیش آمده که تیراندازی همان اول کار، شروع به بردهای متوالی کند! حتی توصیه می کنم نگران برد و باخت هم نباشید. فقط کار کنید و از تیراندازی لذت ببرید و باقی مسائل را به حال خود بگذارید. به یاد داشته باشید هر تیرانداز مؤفق بنچ رست، تجربه ی شکست های زیادی را در دوران ورزشی خود داشته، اما به مسیر خود ادامه داده است.


ترجمه : دکتر امین کر 

ویرایش : صادق قرنجیکی 

point of impact

پیشگیری در بادخوانی بنچ رست

موضوعی که در مبحث استفاده از بادنماها در مقاله ی پرچم های بادنما – مفاهیم پایه و مقاله ی بعدی آن دیاگرام های بادخوانی، بررسی کردیم، پیشگیریهای لازم برای باد در جهت های اصلی (بر اساس اعداد ساعت) بود. در ادامه ی بحث نیز بررسی های تکمیلی این موضوع، پیشگیری در باد در قالب برخی تئوری ها و روش هایی که می توانند برای تیرانداز مفید واقع گردند، خواهیم پرداخت.

این نکته را به خاطر داشته باشید که هیچگاه بادی که کاملا در راستای یکی از جهت های اصلی باشد، نداریم و دیاگرام های موجود نیز نشان دهنده ی نقطه ی اصابت گلوله یا ساچمه در بادهایی است که به صورت تمام و کمال و در راستای یکی از این جهت های اصلی می وزند. از طرفی هم در تمامی میدان های تیراندازی، قضیه به این سادگی نیست!

 

ضریب ارزش باد

حال برخی از روش هایی که در رشته های دیگر تیراندازی به کار می روند را در نظر بگیرید. همانند روش ترسیم زاویه ی وزش باد در قالب سیستم ساعت و قائل شدن ضریب یا فاکتور ارزش باد برای محاسبه میزان جابجایی افقی حاصل از آن. با این روش می توان تخمین ساده ای از میزان پیشگیری لازم در باد را انجام داد که در دیاگرام آن باد کامل (ضریب ارزش ۱ ) بین جهت های ساعت ۸ تا ۱۰ و ۲ تا ۴ (رنگ قرمز)، باد با ضریب ارزش ۰٫۸۷ ، بین ساعات ۱ تا ۲ ، ۱۰ تا ۱۱ ، ۴ تا ۵ و ۷ تا ۸ (رنگ زرد) و باد با ضریب ارزش ۰٫۵ از جهت بین ساعت ۱۱ تا ۱ و ۵ تا ۷ (رنگ سبز) تعریف گردیده است. { منظور از باد مثلا با ارزش ۰٫۵ ، بادی است که میزان جابجایی افقی گلوله ناشی از آن، نصف جابجایی ایجاد شده در باد با سرعت یکسان ولی در جهت ساعت ۳ یا ۹ می باشد}. در این دیاگرام ها بادهای موافق و مخالف (ساعت ۱۲ و ۶ ) به عنوان باد با ضریب ارزش صفر (فاقد مؤلفه ی افقی) در نظر گرفته می شوند که البته می توانند موجب جابجایی عمودی در محل اصابت (POI) گردند.

بنابراین تا اینجای کار می دانیم که :

باد کامل با سرعت ۱۰mph با ضریب ارزش ۱ (ساعت ۳ تا ۹) موجب جابجایی افقی محل اصابت گلوله به میزان ۲۹٫۱ میلی متر خواهد شد. برای بادهایی که با سرعت مشابه از جهات دیگر می وزند، می توان با ضرب کردن میزان جابجایی ناشی از باد کامل  ارزش ۱ ضرب در ارزش باد میزان دریفت افقی حاصل را بدست آورد.

دریفت افقی به میلیمتر = (۱ ، ۰٫۸۷ ، ۰٫۵ ) ضریب ارزش باد * ۲۹٫۱

برای محاسبات دقیق تر می توان از ضرایب ارزش ۰٫۲۵ برای باد از جهت های ساعت ۱۲٫۵ ، ۱۱٫۵ ، ۵٫۵ و ۶٫۵ (به عبارتی باد با زاویه ی ۱۵ درجه از راستای ساعت ۱۲ یا ۶) و ضرب ارزش ۰٫۷۱ برای باد از جهت های ۱٫۵ ، ۴٫۵ ، ۷٫۵ و ۱۰٫۵ ( به عبارتی زاویه ی ۴۵ درجه از راستای ساعت ۱۲ یا ۶ ) استفاده کرد. ضریب ارزش باد با هر زاویه ای را می توان با محاسبه ی سینوس زاویه ی باد با ساعت ۱۲ یا ۶ بدست آورد)

بدین ترتیب از روی دیاگرام های قبلی می توان نقطه ی اصابت (POI) را تخمین زد (پیشگیری در باد). ضرایب ارزش باد به نحوی در نظر گرفته شده اند که تعیین کننده ی میزان جابجایی افقی و پیشگیری مورد نیاز برای آن باشند. میزان جابجایی برای باد کامل (با ضریب ارزش ۱) ، ۱۰۰ درصد می باشد. ولی برای باد با ضریب ارزش مثلا ۰٫۵ ، این میزان ۵۰ درصد جابجایی باد کامل خواهد بود.

این مقادیر بسیار نزدیک به ارزش کلیک های MOA مورد استفاده بر روی دوربین هایمان است. می توان انحراف باد را بر حسب MOA بدست آورده و بسته به نوع تارت های دوربین که حداقل ۱٫۸ MOA توصیه می گردد، با کلیک دادن جبران انحراف باد را انجام داد.هر چند از آنجایی که فقط با مسافت های ۲۵ و ۵۰ متر سر و کار داریم، بهتر است برای ثبت رفتار باد (DOPE:data on previous engagement) از ارزش میلیمتر به عنوان شاخص نشان دهنده ی انحراف عمودی و افقی استفاده کنید.


تخمین انحراف گلوله برای پیشگیری در باد

اکثرا اینگونه پنداشته می شود که جریان باد، گلوله یا ساچمه را در جایی بین کمان تراجکتوری منحرف می کند. اما واقعیت این است گلوله یا ساچمه، اندکی پس از خروج از دهانه ی لوله، در جهت باد قرار می گیرند. هر چه باد شدیدتر باشد، زاویه ی انحراف گلوله یا ساچمه بزرگ تر خواهد بود. برآیند جریان هوای ناشی از باد در دماغه ی گلوله (مرکز فشار CP) و نیروی درگ در قاعده ی گلوله ( مرکز ثقل CG)، موجب رانده شدن مرکز ثقل گلوله در جهت باد می گردد. نتیجه ی نهایی همه ی این موارد، انحراف گلوله در جهت باد و به عبارتی همان دریفت باد می باشد. { البته قرارگیری مرکز ثقل و فشار – CG و CP – در ساچمه های سر گنبدی دیابلو، بر خلاف مرمی به این صورت است که مرکز ثقل در جلوی مرکز فشار قرار می گیرد}

فاکتورهای دیگر موثر در انحراف باد

البته در حین تیراندازی، می بایست فاکتورهایی همانند فشار بارومتریک و دمای هوا را نیز در نظر داشت. نرم افزارهای بالستیک این فاکتورها را محاسبه و اعمال می کنند. البته بهتر است از نرم افزارهای معتبر استفاده گردد. به خاطر داشته باشید که باد ناهمسوی ۱۰ mph (ساعت ۳ یا ۹ ) ، مرمی کالیبر .۲۲  LR را به اندازه ی ۲۵٫۴ میلیمتر در ۵۰ یارد ، در راستای افقی منحرف می کند. اما این میزان در ۵۰ متر، ۲۹٫۱ میلیمتر می باشد. {در مسابقات WRABF ارزش متریک در قوانین استفاده می شود}

چنانچه زمان کافی برای تمرین داشته باشید و مهارت کافی برای خواندن  شرایط خاصی که در هر روز در میدان حاکم باشد را کسب کنید. می توانید بر اساس آنها اصلاحات و پیشگیری های لازم را اتخاذ کنید. میدان تیراندازی در هر روز، شرایط خاص خود را دارد که بسته به دمای هوا می تواند موجب افزایش و یا کاهش سرعت و انرژی دهانه شود. هر چند ممکن است میزان کمی ( مقدار) این تغییرات ( افزایش یا کاهش) قابل توجه نباشد، اما همین مقادیر کم نیز در حدی هستند که بتوانند موجب تغییر اعداد و ارقام در جدول زیر گردند. در کل بخش بزرگی از تیراندازی بنچ رست ریم فایر و بادی، در ارتباط با توجه به شرایط باد و تفسیر آنها در قالب هر دیاگرام یا شاخصی است که تیرانداز از آن استفاده می کند. باد موضوعی است که برای هر تیرانداز، چالشی بزرگ محسوب می گردد. در غیر اینصورت شاهد تعداد زیادی از امتیازات عالی و بی نقص می بودیم.

جدول میزان پیشگیری بر اساس مقیاس بیوفورت
point of impact

استفاده از بادسنج ها در پیشگیری باد

همانطور که قبلا هم گفتیم، بادسنج ها چه انواع ۱۸۰ درجه چه ۳۶۰ درجه، ابزاری بسیار مفید هستند. طرح های جدیدتر این ابزار، همانطور که در تصاویر می بینید، امکان استفاده از آنها در ترکیب با بادنماها، برروی یک پایه را به تیرانداز می دهد. در این حالت، تیرانداز تنها با توجه کردن به یک نقطه، اطلاعات مربوط به هر دو ابزار را بدست آورد. بادسنج های ۱۸۰ درجه از این جهت که اطلاعات مربوط به بادهای کامل (Pure wind) ساعت ۳ و ۹ را در اختیار تیرانداز قرار می دهند، بسیار مفید می باشند. استفاده از این ابزار نسبتا ساده بوده و می توان به نحوی آنها را تنظیم کرد که نشان دهنده ی سرعت باد یا تعداد حلقه های {حلقه های امتیازی هدف} لازم برای پیشگیری باشند. نوک پیکان یا همان عقربه در این ابزار ، در خلاف جهت باد حرکت می کند. {باله و پاندون در مسیر باد حرکت می کنند}

 

بخش های مختلف یک بادسنج 

 

  • دیاگرام A نشان دهنده ی شرایط بدون باد و با جابجایی بسیار ملایم هوا می باشد. برای این حالت نیازی به پیشگیری و اصلاح در نقطه ی هدف گیری (POA) نمی باشد.
  • دیاگرام B نشان دهنده ی باد ساعت ۹ ، عقربه ی بادسنج بر روی عدد ۱ ، یعنی باد حدودا ۲ mph می باشد که می بایست پیشگیریهای لازم بر این مبنا صورت گیرد.
  • دیاگرام C نشان دهنده ی باد ساعت ۹ ، عقربه ی بادسنج حوالی عدد ۱٫۵ ،  یعنی باد با سرعت ۳٫۴ mph می باشد.
  • دیاگرام D  نشان دهنده ی باد ساعت ۳ ، عقربه بادسنج حوالی عدد ۲٫۵ ، یعنی باد با حدود سرعت ۷-۸ mph می باشد.
  • دیاگرام E هم نشان دهنده ی باد ساعت ۳ ، عقربه ی بادسنج بر روی عدد ۴ می باشد. یعنی باد حدود سرعت ۱۳ mph می باشد. اینجا بهتر است که دست از شلیک بردارید و صبر کنید!

مزیت استفاده از بادنمای ترکیبی با بادسنج

تصویر زیر نشان دهنده ی بادنماهایی هستند که در شرایط مسابقه می توانند در ترکیب با بادسنج ها بر روی یک پایه بکار رفته و اطلاعات متعددی از {شرایط}باد را بصورت همزمان در اختیار تیرانداز قرار می دهند.

زیر نظر داشتن بادنماهایی که در ترکیب با بادسنج ها بکار رفته اند، ساده تر بوده و بنابراین شانس یک شلیک موفق و دقیق را نیز افزایش می دهد. یکی از جنبه های استفاده از بادنما و بادسنج های سبک تر، سهولت حمل آنها در سفر می باشد. از روی تجارب شخصی خود می توانم بگویم، هر چه سبک تر ، بهتر! خصوصا برای تیراندازانی که برای شرکت در مسابقات مختلف، مجبور به سفر هستند. چرا که پرواز با تجهیزات سنگین تر ، می تواند گران تر تمام شود! تجهیزات سبک تر نیز کار تیرانداز را راه می اندازد و توصیه ی کلی من این است که با هر ابزاری که برای تیراندزای در نظر گرفته اید، چه سبک چه سنگین، به خوبی تمرین کنید.

خواندن الگوهای باد

 

۱- الگوی وزش باد ، نه تنها می تواند در طول ۲۰ دقیقه ی مسابقه، بلکه در هر ثانیه ای تغییر کند. در طول هر مسابقه، یک، دو یا سه الگوی باد که با نگاه کردن به بادنماها به آسانی می توانید تشخیص دهید را انتخاب کنید. تا جایی که می توانید شلیک هایتان را در این الگوها انجام دهید.

۲- زمانیکه تغییری در الگوی باد رخ دهد – حتما این اتفاق خواهد افتاد!- صبر کنید، چرا که تیراندازی همراه با تردید می تواند به ضرر شما تمام شود. پس بهتر است یا برای شلیک منتظر الگویی از باد باشید که قبلاً انتخاب کرده اید، و یا اینکه از شلیک به سایتر استفاده کرده و بر اساس آن تصمیم گیری کرده و پیشگیری لازم را اعمال کنید.  

۳- هر زمان در خصوص “تداوم” یک الگوی خاص دچار تردید شدید، با شلیک به سایترها تصمیم گیری کنید.

۴- شلیک به سایترها ابزاری برای تعیین اثر باد با هر الگوی وزش باد می باشد، پس تا می توانید از آن استفاده کنید.

۵- سعی کنید درکی مناسب از اصل برنولی و اثر ماگنوس داشته باشید.

۶- بخشی از هر رقابت، استفاده از چیزهایی است که با آنها آشنایی دارید، همیشه هدف تان در اولویت اول، “یک شلیک موفق برای امتیاز ۱۰ ایکس” باشد. چرا که این امتیازات هستند که قبل از هر چیزی تعیین کننده می باشند.

۷- تمرین کنید، تمرین کنید و باز هم تمرین کنید! تیراندازی در باد کاری است دشوار که شرایط آن در هر لحظه می تواند دستخوش تغییر گردد. پس در شرایط مختلف بادی تمرین داشته باشید تا “تجربه ی کافی” برای تیراندازی در الگوهای مختلف باد را داشته باشید.

۸- سعی کنید در میدان های مختلف تیراندازی، تجربه کسب کنید تا با انواع الگوها آشنا شوید.

۹- تجارب خود را بعد از تیراندازی در هر میدان و شرایطی، با رسم دیاگرام های خودتان، ثبت کنید تا بتوانید در تیراندازی های بعدی استفاده کنید.

۱۰- موقعیت های مختلف پرچم بادنما و نقاط اصابت مرتبط با آنها حفظ کنید. چرا که سر و کارتان با انواع مختلفی از این موقعیت های بادنماهاست.


مهمات کالیبر LR.22 و انحراف باد

به خاطر داشته باشید که موارد مذکور در رابطه با مهمات ساب سونیک هستند، چرا که اکثر برندهای های مطرح مهمات در تیراندازی ورزشی {بنچ رست یا رشته های ۵۰ متر ISSF} استفاده می شوند، ساب سونیک می باشند. { برای اطلاعات بیشتر به مقالات قبلی پرچم های بادنما مراجعه گردد}

دانستن این موضوع که بسیاری از تیراندازان رقابت های ورزشی کالیبرهای کوچک (Smallbore )، مهمات با سرعت استاندارد را به جای مهمات پرسرعت موجود ترجیح می دهند، ممکن است برای افرادی که با این رقابت ها آشنایی ندارند، عجیب باشد. علت این موضوع مقاومت بیشتر مهمات با سرعت پایین در مقابل انحراف باد می باشد. علیرغم چیزی که در وهله ی اول ممکن است به نظر برسد، انحراف باد تابعی از زمان پرواز گلوله/ساچمه نیست، بلکه تابعی از زمان تأخیر ایجاد شده در پرواز (نسبت به حالت فرضی پرواز در خلاء)، به دلیل مقاومت هوا می باشد.

مهمات استاندارد LR .22

 یک گلوله ی کالیبر LR 22 با سرعت استاندارد ۱۱۴۵ fps در زمانی معادل ۰٫۲۸۷ ثانیه به فاصله ی ۱۰۰ یاردی می رسد. در حالیکه در شرایط خلاء تنها طی ۰٫۲۶۲ ثانیه به این فاصله می رسد. عدد دوم (۰٫۲۶۲) به سادگی و با تقسیم ۳۰۰ فوت ( معادل ۱۰۰ یارد) بر سرعت دهانه (۱۱۴۵ fps) که طی پرواز فرضی در خلاء، در تمام طول مسیر ثابت می ماند، بدست می آید. بنابراین زمان تأخیر ناشی از مقاومت هوا برای مهمات با سرعت استاندارد، ۰٫۰۲۵ ثانیه می باشد.

مهمات پرسرعت کالیبر LR .22 

مهمات پرسرعت با سرعت دهانه ی ۱۳۳۵ fps که در زمانی معادل ۰٫۲۵۹ ثانیه به ۱۰۰ یاردی می رسند، تنها طی زمان ۰٫۲۳۵ ثانیه مسافت مشابه با مهمات استاندارد را در فضای خلاء طی می کنند، این یعنی زمان تأخیری معادل ۰٫۰۳۵ ثانیه و به عبارتی ۳۷ درصد بیشتر از مهمات استاندارد، زمان تأخیر ناشی از مقاومت هوا دارند.

این نتیجه جالب توجه، حاصل نرخ فزاینده ی مقاومت هوا حوالی سرعت صوت (ناحیه تراسونیک) می باشد. مهمات LR 22.  تنها کارتریج هایی هستند که در این بازه از سرعت طی مسیر می کنند. همچنین تنها مهماتی هستند که انحراف باد در آنها با افزایش سرعت {دهانه}، بیشتر می شود. با اینکه به طور کلی افزایش سرعت موجب افزایش مقاومت هوا می گردد، نرخ این افزایش در مهمات سوپرسونیک سنترفایر، شیب کمتری دارد. مرمی های مهمات سنترفایر به طور کلی بر خلاف ریم فایر، حساسیت کمتری به باد با افزایش سرعت دارند.

فاکتورهای بسیاری در بادخوانی وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند. همانند هر مهارت دیگری در تیراندازی، آموختن تیراندازی در باد نیز در گرو یادداشت برداری از جلسات تیراندازی، مرور نتایج، آزمون و خطا و در کل کسب تجربه می باشد. هیچ راه حل آسان تری وجود ندارد. پایه و اساس این مهارت، تیراندازی در میدان است.

کلام آخر

از دیاگرام های این مجموعه مقالات به عنوان راهنمایی کمکی برای پیش بینی نقطه ی اصابت (POI) و پیشگیری لازم برای باد استفاه کنید. تمام این دیاگرام ها {موجود در منابع مختلف} در بردارنده ی اطلاعاتی یکسان اما با روش های متفاوت هستند. خواندن باد و اتخاذ پیشگیری مناسب برای آن، معمولاً بر اساس محاسبه ی مؤلفه ی افقی باد در راستای ساعت ۳ و ۹ انجام می گردد. با تقسیم اعداد روی ساعت در بازه های کوچک تر همانند ۱٫۵، ۲٫۵، ۳٫۵ و … می توان پیشگیری دقیق تری برای شلیک انجام داد.

ترجمه : دکتر امین کر 

ویرایش : صادق قرنجیکی 


تیراندازی Free recoil در بنچ رست

تیراندازی بنچ رست آمیزه ای از بکارگیری مهارت و تکنیک های فردی ، تجهیزات و انضباط سختگیرانه است. دستیابی به امتیاز بالا و یا گروه تیر بی نظیر و عالی نیازمند داشتن تجهیزات مناسب و مهارت فردی تیرانداز است. یکی از مهارت های فردی که بر روی امتیاز یا گروه تیر شما تأثیر می گذارد، روش تیراندازی و ماشه کشی است. روشهای زیادی، توسط تیراندازان بنچ رست استفاده می شود که تیراندازی Free Recoil ، یکی از متداول ترین شیوه های ماشه کشی در بنچ رست است. 

در این نوشتار قصد داریم تا تکنیک تیراندازی Free Recoil ( اصطلاحا عقب نشینی آزاد ) را از دیدگاه تیراندازان این رشته بررسی کنیم. تمرکز مقاله بر روی استفاده از این شیوه در بنچ رست ریم فایر و بادی خواهد بود. اما ابتدا نگاهی به این شیوه تیراندازی در بنچ رست سنترفایر خواهیم داشت. تیراندازی Free recoil در بنچ رست سنترفایر ، تکنیک مرسومی بوده و تقریبا بیشتر تیراندازان سنترفایر کلاس های short range مثل ۱۰۰ و ۲۰۰ یارد، از آن استفاده می کنند. 


 

مقاله کوتاهی درباره تیراندازی fee recoil در وبسایت accurateshooters وجود دارد که می تواند به ما کمک کند. در این نوشتار کوتاه سعی شده این تکنیک به صورت ساده و کلی توضیح داده شود. باهم به آن نگاهی خواهیم داشت:

در فروم تیراندازی ما ، یکی از تیراندازان خواسته بود که در مورد تیراندازی به شیوه Free Recoil یا عقب نشینی آزاد توضیحی داشته باشیم. این شیوه یا برخی از انواع آن توسط بسیاری از تیراندازان موفق بنچ رست مسافت کوتاه ( ۱۰۰ و ۲۰۰ یارد) استفاده می شود. با اینحال باید خاطر نشان کنیم که بین شیوه Free recoil کامل و آنچه در واقع می توانید در میدان مسابقه بنچ رست مشاهده کنید، تفاوت وجود دارد.

تیراندازان ممکن است روش های متفاوتی را برای اجرای این تکنیک بکار ببرند. مثلا شانه شان را کمی به قنداق تکیه دهند ، یا انگشت شصت شان را به آرامی پشت گارد ماشه قرار دهند ، کف دست با لمس خفیف قبضه همراه باشد. از نظر فنی، این روش ها دیگرتیراندازی Free recoil کامل نیست. البته این موضوع را باید در نظر بگیرید که هیچ روشی، “بهترین” برای هر کالیبر و سلاحی نیست. شلیک با روش عقب نشینی آزاد و کامل یعنی فقط لمس ماشه و عدم لمس قنداق به هر روشی! برای این کار به تفنگی با بالانس عالی و تنظیم بسیار بهینه رست جلو و کیسه شن و تفنگ بر روی این دو نیاز دارید. همینطور تفنگ باید مجهز به یک دستگاه ماشه حساس باشد!

در ویدئوی زیر، تیرانداز تالار مشاهیر بنچ رست آقای تونی بویر را در حال تیراندازی در تورنمنت Shamrock در سال ۲۰۰۹ مشاهده می کنید. تونی فقط ماشه را لمس می کند، اما او دست راست خود را بروی قنداق برای راهنمایی ( Guidnig) با ملایمت استفاده می کند. اگر اتصال اینترنت خوبی دارید، ویدئو را با کیفیت بالا و به صورت آهسته نگاه کنید.

 

 

 

ویدئوهای بیشتر 

در این دو فیلم از کانال YouTube Rekyyli Ja Riista Recoil and Game ، نحوه شلیک با یک تفنگ اختصاصی بنچ رست مسافت کوتاه را می بینید. به عقب نشینی فوق العاده و در خط مستقیم تفنگ توجه کنید. تفنگ سپس به سمت تارگت باز می گردد، و این کار شلیک به شلیک انجام می شود. در نتیجه، تیرانداز پس از شلیک لازم نیست موقعیت تفنگ را تنظیم کند (غیر از فشار دادن تفنگ به جلو). بنابراین تیرانداز می تواند به سرعت در عرض چند ثانیه از شلیک قبلی ، تفنگ را مسلح و دوباره شلیک کند. رست خوب و عملکرد ثابت و یکنواخت اهرم مسلح کننده ، مانع از تکان خوردن اسلحه و تغییر چیدمان تفنگ می شود.

 

برای رسیدن به تکنیک مناسب تیراندازی به شیوه Free recoil (شلیک آزاد – فقط با فشار دادن روی محافظ ماشه)، تمرین لازم است. البته شما باید یک کیسه شن و رست بسیار خوب داشته باشید و قنداق با شکل هندسی که روی رست و کیسه شن ها به خوبی قرار گیرد. بالانس تفنگ باید روی رست ها عالی باشد. همچنین جعبه مهماتی با قرار دادن گلوله ها ، درست در کنار محل بارگزاری فشنگ، به انجام هر بهتر کار کمک می کند. به عضو انجمن آقای بوید آلن برای یافتن این ویدئوها احترام میگذاریم. بوید به ما گفت: “با دقت تماشا کنید – اینکار به همین صورت که می بینید انجام می شود.” [هشدار : صدای بلند شلیک گلوله – قبل از پخش میزان صدا را کم کنید]

نکات مهم در تیراندازی free recoil

چند نکته در این بررسی قابل تامل است. برای تیراندازی free recoil ، تجهیزات مورد استفاده باید خصوصیاتی داشته باشند که بدون آنها، نمی توان انتظار رسیدن به نتیجه دلخواه را داشت. 

  •  تفنگی با عملکرد خوب و نرم در مسلح سازی و همینطور ماشه قابل تنظیم که با کمترین فشار و ایمن ، 
  •  قنداق بنچ رستی مناسب و هماهنگ با رست ها ،
  • رست جلو و کیسه شن آن و همینطور کیسه شن عقبی مناسب ،

همانطور که در ابتدا گفتم ، قصد ما بررسی استفاده از این شیوه در بنچ رست ریم فایر و بادی است. خصوصیات بالا در همه رشته های بنچ رست چه سنترفایر، چه ریم فایر و بادی تقریبا مشابه است.  به علت وجود عقب نشینی ملموس ناشی از عملکرد مهمات سلاح های گرم در تفنگ های سنترفایر و ریم فایر، این خصوصیات اهمیت بیشتری دارد.

 

آیا تیراندازی free recoil ، مناسب همه کلاس های بنچ رست است؟

نظرات مختلفی در مورد استفاده از این تکنیک مطرح شده است. از تیراندازانی که کاملا موافق تیراندازی به شیوه Free recoil بودند تا تیراندازانی که مخالف استفاده از این شیوه هستند. کسانی که به شکل کاملا آزاد تیراندازی می کنند، حتما از یک قنداق ویژه بنچ رستی با شکل هندسی مناسب ، رست و کیسه شن کاملا سازگار با قنداق استفاده می کنند. تعداد زیادی از تیراندازان در کلاس های مسابقات ARA ، IR50 و WRABF ، تیراندازی Free recoil را به شیوه های مختلفی از نگهداری جزیی توسط دست یا شانه انجام می دهند.

کلاس اسپورتر

بیشتر تیراندازانی که با این شیوه موافق نبودند در کلاس هایی تیراندازی می کنند که امکان ایجاد تغییرات کمتری بر روی تفنگ و قنداق وجود دارد. بخصوص در بنچ رست ریم فایر کلاس اینترنشنال اسپورتر.  برخی تیراندازان با گرفتن قنداق تفنگ در این کلاس امتیازات بهتری کسب کرده و اعتقادی به تیراندازی فری ریکویل نداشتند. در کلاس اسپورتر، استفاده از وزن بالا مجاز نیست (حداکثر ۳٫۸۵۵ کیوگرم) و دوربین با بزرگنمایی بیشتر از ۶٫۵X مجاز نیست. به این دلایل استفاده از قنداق های سنگین و با اشکال هندسی مناسب، سخت تر از دو کلاس دیگر است. در این کلاس تیراندازانی هستند که تفنگ را به صورت کامل می گیرند.  اینکار با گرفتن کامل قبضه ، گرفتن جزیی و پشتیبانی با شانه یا گونه نیز همراه بود.

در واقع نمی توان یک شیوه یکسان را برای همه توصیه کرد یا استفاده از روش گرفتن تفنگ را نادرست دانست! یادمان باشد که هدف ما رسیدن به دقت و امتیاز بالاست! پس اگر نتایج خوبی با روش فعلی خود می گیریم، نیازی به تغییر روش خود نخواهیم داشت. زمانیکه در مسابقات کاپ جهانی ۲۰۱۷ حضور داشتم، با این کلاس ریم فایر و تفنگ های مورد استفاده تیراندازان در این کلاس از نزدیک آشنا شدم. خیلی از تیراندازان در محدوده قوانین موجود، تغییراتی روی قنداق تفنگ برای تیراندازی فری ریکویل انجام داده بودند. برخی نیز قنداقی اختصاصی برای این کلاس و تفنگ مجزا از دو کلاس دیگر داشتند.

در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ به علت حضور کامل در روز مسابقات کلاس اسپورتر ، نگاهی دقیق تر به این موضوع داشتم. خیلی از تیراندازان از قنداق و تفنگ ویژه برای این کلاس استفاده می کردند. اینکار به آنها اجازه می داد تا از تیراندازی free recoil استفاده کنند. در بخش بعدی ویدئوهایی از تیراندازی با تفنگ های کلاس اسپورتر را باهم می بینیم. 

نکته مهم! استفاده از تجهیزات و ابزار با خصوصیاتی است که پیش از این برشمردیم ، لازمه تیراندازی به صورت فری ریکویل است. 

 

کلاس های لایت و هوی ورمینت 

 میدان مسابقات بنچ رست ریم فایر و بادی در این دو کلاس، جایی است که شما کاربرد تیراندازی free recoil را به وضوح خواهید دید. بیشتر تیراندازان ریم فایر در این کلاس ها، از تفنگ هایی با قنداق های ویژه و اختصاصی بنچ رست استقاده می کنند. رست ها و کیسه شن ها به درستی و با دقت زیادی بر روی میز چیده می شوند. حرکت تفنگ روی قنداق قبل از مسابقه به دقت آزمایش می شود تا از حرکت مستقیم و رو به عقب آنها اطمینان داشته باشند. به تصاویر بعدی نگاه کنید. 

 

تفنگ ریم فایر کلاس لایت ورمینت
تیرانداز استرالیایی ملانی فراست در حال تیراندازی با تفنگ کلاس لایت ورمینت ۵۰ متر است. قنداق تفنگ از فیبرکربن و به شکل نامتعارفی ساخته شده است.
تفنگ ریم فایر 50 متر
تفنگ ریم فایر ۵۰ متر با بارل تیونر نصب شده بر روی لوله ، تیراندازی به روش فری ریکویل

تیراندازان بنچ رست چه می گویند؟

در زمان حضور در مسابقات کاپ جهانی ۲۰۱۷ و قهرمانی جهان ۲۰۱۹ ، بررسی بر روی تکنیک های تیراندازان بخصوص شرکت کنندگان برتر رقابت ها داشتم. این تیراندازان از بهترین های بنچ رست کشور خود بود ند. تصاویر و ویدئوهایی که در این مقاله می بینید حاصل این بررسی هاست که سعی  کردم در قالب فیلم های آموزشی استفاده شوند. برای آماده سازی این مقاله به صورت مستقیم با تعدادی از تیراندازان بنچ رست، مصاحبه هایی داشتم که در این بخش از مقاله، گزیده هایی از آنها را با شما به اشتراک می گذارم. 

Stuart Elliot

یکی از تیراندازانی که در این رابطه با او صحبت کردم، آقای استوارت الیوت، تیرانداز بنچ رست استرالیایی است. استوارت مدیر وبسایت BRT و یکی از تیراندازان با تجربه در بنچ رست سنترفایر، ریم فایر و بادی و از قهرمانان چندین دوره مسابقات جهانی است. این تیرانداز در زمینه آموزش تیراندازان جدید بنچ رست نیز فعالیت زیادی دارد. تعریفی که او از تیراندازی free recoil داشت :

تیراندازی free recoil به این معنی است که شما ماشه را “بدون نگهداشتن تفنگ” آزاد می کنید. بدون تماس شانه به قنداق، بدون گرفتن ملایم قبضه، بدون گرفتن پشت گارد ماشه ( اصطلاحا pinch کردن )، تنها انگشتی که ماشه کشی می کند، ماشه را آزاد می کند تا به تفنگ اجازه دهد مستقیم به سمت عقب حرکت کند.

قانون نیوتن را به یاد دارید؟ ” هر عملی یک واکنش برابر دارد! ” بنابراین اجازه دادن به تفنگ برای عقب نشینی آزاد ( فری ریکویل کامل) باعث می شود که امیدوار باشیم که تفنگ بعد از هر شلیک به صورت مشابه و یکسان حرکت کند.

اما چرا در بیشتر اوقات به درستی این اتفاق نمی افتد؟ زیرا تیراندازان مشکلات دیگری را ایجاد می کنند! مثل کیسه شن بی کیفیت یا چیدمان ضعیف و اشتباه رست که منجر به عقب نشینی نامناسب تفنگ می شود.همچنین آزاد کردن نادرست ماشه! اینکار باید کاملا یکسان و مشابه انجام شود و دنبال کردن ماشه (follow through ) بعد از شلیک را داشته باشید.  بسیاری از تیراندازان متوجه نمی شوند که بجای کشش درست ماشه، به ماشه ضربه می زنند مانند زمانی که به دسته یک کنسول بازی ضربه می زنند!


یکی از اشکال تیراندازی Free recoil که بین تیراندازان بنچ رست Small bore بیشتر مرسوم است ، تیراندازی به روش finger pinching می باشد. در این روش ، تیرانداز به مانند زمانی که به صورت فری ریکویل کامل تیراندازی می کند، تنها انگشتی که ماشه را می کشد، بر روی تیغه ماشه قرار می دهدد. تفاوت کار در این است که انگشت شست را به صورت خفیف و ملایم پشت گارد ماشه قرار می دهیم. به این روش اصطلاحا ” Finger pinching” گفته می شود.

یکی از تیراندازان بنچ رست ریم فایر ایالات متحده می گوید : 

« طی دو سال گذشته به این شیوه تیراندازی کرده و باعث شده که سطح امتیازات ش ده برابر شود! این روش شاید برای همه مناسب نباشد ، کما اینکه برخی از دوستانم از آن استفاده کرده ولی موفقیت خوبی نداشتند. بخصوص اگر از قبلا تیرانداز رشته هایی مانند سه وضعیت یا تیراندازی درازکش بوده اید. تیراندازی فری ریکویل به روش Finger pinching برای کسانی که مداومت در این روش دارند ، جواب می دهد! »

 

در عکس زیر، تیرانداز تیم روسیه آقای آلکسی سولداتوف از تکنیک فینگر پینچینگ استفاده می کند. 

آقای موریس هازارد از تیم انگلستان و قهرمان چندین دوره مسابقات جهانی و اروپا در رشته ریم فایر ۵۰ متر، تیراندازی free recoil و روش فینگر پینچینگ را نشان می دهد.


Bill Collaros

آقای بیل کالارس رییس سابق WRABF و کاپیتان تیم استرالیا در چندین دوره رقابت های این فدراسیون نیز شیوه تیراندازی خود را به این صورت شرح داد :

 

« در حال حاضر به روش Finger pinching تیراندازی می کنم ، اینکار اجازه عقب نشینی آزاد به تفنگ را می دهد اما با پشتیبانی بسیار جزیی همراه است. من از این شیوه برای هر دو تیراندازی ریم فایر و بادی استفاده می کنم. این کار در تفنگ بادی به اندازه ریم فایر مهم نیست ، اما سعی می کنم برای همه رشته ها و تفنگ ها به یک شکل تیراندازی کنم.»

در این فیلم نحوه تیراندازی آقای کالارس با تفنگ ریم فایر را می بینید.


Gianpietro Mazzolari

آقای Gianpietro Mazzolari تیرانداز ایتالیایی که عناوین مختلفی در رشته ریم فایر و بادی به صورت انفرادی و تیمی دارد ، در این رابطه می گوید : 

تفنگ های بادی با مکانیسم استابلایزر مثل اشتایرها و یا والتر ، امکان استفاده از تیراندازی فری ریکویل را دارند. سایر تفنگ ها بدون این مکانیسم (فینورک ها مثل P70 یا مدل ۸۰۰X ) باید کم و بیش در زمان تیراندازی نگه داشته شوند. {تیراندازان ایتالیایی از مدل های فینورک بیشتر از سایر تیراندازان در مسابقات جهانی استفاده می کنند}

در تفنگ های ریم فایر هیچ قانونی وجود ندارد، بستگی به موادی که قنداق ساخته شده و یا امواج هارمونیک حاصل از شلیک بستگی دارد. برای مثال، من دو تفنگ آنشوتز مدل ۲۰۱۳ برای کلاس اسپورتر دارم. یکی از آنها نیاز به تیراندازی free recoil دارد و یکی دیگر تکنیک trigger pinch.  این موضوع برای دو تفنگ والتر مدل KK500 هم که برای کلاس LV و HV دارم نیز صادق است. 


تیراندازی Free recoil در مسابقات

در این بخش چند ویدئو از تیراندازی free recoil و تکنیک های متفاوت از این شیوه را باهم مرور می کنیم. با بازدید از کانال آپارات و یا یوتیوب انجمن تیراندازان بنچ رست ایران، دسترسی به ویدئوهای بیشتری خواهید داشت. لیست پخش ویدئوهای آموزشی شامل کلیپ هایی در خصوص مهارت ها و تکنیک های بنچ رست است.  

 آقای Tomi Korpi تیرانداز فنلاندی ، رییس سابق ERABSF و یکی از تیراندازان بسیار موفق مسابقات WRABF با تفنگ ریم فایر کلاس اسپورتر در حال تیراندازی است. تفنگ برای قرار گیری بروی رست، مجهز به یک قنداق ویژه شده برابر با قوانین کلاس اسپورتر شده است. به حرکت رو به عقب تفنگ دقت کنید.


فیلم بعدی از آقای Jyrki Muotio عضو تیم فنلاند در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ است. در این فیلم تکنیک تیرانداز و حرکت تفنگ به خوبی قابل مشاهده است. تیرانداز تنها ماشه تفنگ را لمس می کند و تفنگ به نرمی و مستقیم به سمت عقب حرکت می کند. 


آقای Giuseppe Crespi تیرانداز ایتالیایی ، در حال تیراندازی با تفنگ اشتایر چالنج به روش فری ریکویل ، 

برای ورود به کانال آپارات انجمن تیراندازان بنچ رست ایران کلیک کنید.


آیا تیراندازی free recoil در بنچ رست بادی کاربردی است؟

قطعا این نوشتار کاملی در این رابطه نیست ولی می تواند راهنمای خوبی برای تیراندازانی باشد که به این شیوه از تیراندازی علاقمند هستند و دوست دارند سطح امتیازات خود را بالا ببرند. مهم ترین بخش یادگیری یک مهارت ، آموزش صحیح مهارت و برنامه ریزی مناسب تمرینی همراه با پایداری است. بنابراین رسیدن به نتیجه مطلوب به انگیزه و پایداری شما بستگی دارد. 

توصیه ای که می توانم داشته باشم، این است تیراندازی Free recoil را امتحان کنید! همانطور که قبلا گفتیم ، همه تیراندازان به یک شکل و روش تیراندازی نمی کنند و بسته به تجهیزات مثل شکل تفنگ و قنداق ، نوع رست، اشکال مختلفی از یک تکنیک را بکار ببرند. بنابراین در صورتی که قصد تیراندازی به روش Free recoil را دارید ، ابتدا نگاهی به تجهیزات خود داشته باشید. پاسخ عنوان سوالی این بخش را به شما واگذار می کنم. نترسید و در فصولی که مسابقاتی ندارید و وقت آزاد بیشتری وجود دارد، تکنیک های جدیدی را امتحان کنید. 

ابتدا نگاهی به شیوه استفاده از این تکنیک توسط تیراندازان بنچ رست بادی در مسابقات خواهیم داشت.

در عکس زیر آقای جانسون، تیرانداز آفریقای جنوبی از روش فری ریکویل برای تیراندازی با تفنگ ایرآرمز EV2 استفاده می کند. تفنگ ایرآرمز با یک قنداق بنچ رستی شخصی سازی شده است که امکان تیراندازی به این شیوه را به تیرانداز می دهد. 

عکس دیگری از کاربرد این شیوه از تیراندازی، توسط Ulla Morisoja از تیم فنلاند با تفنگ اشتایر را می بینید. تیم فنلاند یکی از موفق ترین تیم های شرکت کننده در مسابقات بنچ رست در سطح جهانی هستند. تقریبا همه اعضای این تیم در مسابقات مختلف از شیوه فری ریکویل برای تیراندازی استفاده می کنند. 

در عکس بعدی، تکنیک finger pinching توسط Sonia Frost از تیم استرالیا را می بینید. تعداد زیادی از تیراندازان استرالیایی از این تکنیک یا فری ریکویل کامل استفاده می کنند. 

 آقای علیرضا مومن زاده عضو تیم ایران، تیراندازی با تفنگ اشتایر و تکنیک free recoil در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ آفریقای جنوبی.

آقای Hein Fromann از تیم آفریقای جنوبی ، تیراندازی فری ریکویل با تفنگ Thomas Air کلاس لایت ورمینت 

در ادامه صحبت با تیراندازان کشورهای دیگر ، ارسالی با موضوع استفاده از تکنیک فری ریکویل در صفحه فیس بوک wrabf ارسال کردم. بیشتر تیراندازانی که به این ارسال پاسخ دادند ، برای هر دو تفنگ ریم فایر و بادی از تیراندازی فری ریکویل استفاده کرده می کردند. البته شکل های مختلف از تیراندازی free recoil توسط تیراندازان اجرا می شود. در انتهای مقاله، مجموعه ای از تصاویر تیراندازان بنچ رست را برای آشنایی بیشتر شما با روش های استفاده توسط تیراندازان بنچ رست قرار داده ایم. 

تجربیات شخصی تیراندازی free recoil

در این بخش، تجربیات شخصی خود در استفاده از این تکنیک در بنچ رست تفنگ بادی را با شما به اشتراک می گذارم. در کلاس لایت ورمینت از تفنگ ایرآرمز FTP900 استفاده می کنم ، زمانیکه از قنداق اصلی تفنگ همراه با قطعات نصب شده جهت قرار دادن روی رست استفاده می کردم ، تیراندازی به به صورت free recoil یا حتی فینگر پینچینگ نتایج خوبی نداشت (به علت شکل قنداق). اما بعد از ساخت یک قنداق اختصاصی بنچ رست برای این تفنگ ، روش تیراندازی خودم را عوض کردم. نتایج آزمایش دقت در محیط بسته با استفاده از تیراندازی فری ریکویل بهتر از گرفتن قبضه بود. البته با کمی حمایت انگشت شصت ماشه کشی انجام می شود. 

در کلاس هوی ورمینت از تفنگ اشتایر LG110  استفاده می کنم. این تفنگ به صورت پیش فرض مجهز به استابلایزر است که در این تفنگ برداشته شده است. بنابراین عقب نشینی بیشتری نسبت به اشتایرهای مشابه در زمان شلیک دارد. در طی چند سال گذشته به این نتیجه رسیدم که با استفاده از تکنیک finger pinching و یا فری ریکویل کامل، دقت بهتری از تفنگ های بادی بگیرم ( بستگی به مدل اشتایر و کلاس تیراندازی). در عکس زیر که مربوط به مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ آفریقای جنوبی است ، از تفنگ اشتایر استفاده می کنم. این اشتایر برای این کلاس بهینه شده و برای انتقال ضرب تفنگ بعد از شلیک ، انتهای قنداق با یک قطعه همراستا با رایزر جلویی بالانس شده بود. در این مسابقه من و عضو دیگر تیم، علیرضا مؤمن زاده به همین شیوه تیراندازی کرده و امتیازات خوبی کسب نمودیم.

 تیراندازی به دو شکل free recoil کاملا آزاد و تکنیک finger pinching را با تفنگ اشتایر کلاس HV در ویدئوهای زیر می بینید :

 

همانطور که آقای Mazolarri تیرانداز ایتالیایی هم گفته بود ، تیراندازی با تفنگ هایی مثل فینورک بائو ۸۰۰ یا مدل های مشابه ، با گرفتن قبضه نتیجه بهتری دارد. به عنوان اولین تفنگ ۴٫۵ کلاس هوی ورمینت ، تجربیاتی با فینورک ۸۰۰ دارم که ممکن برای شما مفید باشد. بیشتر تیراندازان که از این سلاح استفاده می کنند، با گرفتن قبضه عقب نشینی تفنگ را مهار می کنند. شما یا باید تغییراتی بر روی قنداق مدل Alu داشته باشید یا یک قنداق اختصاصی بنچ رست برای تفنگ تهیه کنید. در غیر اینصورت تیراندازی فری ریکویل به یک شکل و دقیق با این سلاح به سختی حاصل می شود.

بعد از چند ماه آزمایش این تفنگ بخصوص در محیط ایندور به نتایجی رسیدیم که منجر به ایجاد تغییراتی بر روی قنداق آن شد. سنگین کردن تفنگ در بخش جلویی با نصب یک قطعه فلزی سنگین در محدوده بالانس تفنگ می تواند برای تیراندازی فری ریکویل کمک کند. بهترین نتایج با تکنیک finger pinching گرفته شد. برای اینکار باید قبضه تفنگ را مانند اشتایر در عکس های قبلی از تفنگ باز کنید. در تصویر زیر می توانید جزییات بیشتری را ببینید.

 تفنگ های بادی PCP نیز عقب نشینی جزیی ولی موثر در تغییر محل برخورد پرتابه دارند. اگر به یک محیط بسته دسترسی دارید ، می توانید تفاوت شیوه های مختلف گرفتن قنداق و اشکال متفاوت Free recoil را آزمایش کنید. اینکه شما از این تکنیک استفاده کنید یا نه! به خود شما و نتایج بدست آمده بستگی دارد. اگر نتایج بهتری می بینید چرا از آن استفاده نکنید؟! در پایان ، امیدوارم که این مقاله به شما در خصوص افزایش مهارت ماشه کشی و انتخاب تکنیک درست کمک کرده باشد. لطفا نظر و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید.  

 

صادق قرنجیکی

عضو تیم بنچ رست IRBRS

Rimfire 22 LR

انتخاب مهمات ریم فایر ، بررسی و آماده سازی در بنچ رست ریم فایر

مدتی قبل در مورد آزمایش مهمات مقاله‌ای نوشتم. یافته‌های اصلی آن مقاله به همراه دلایل جدیدی که از تجربه حاصل شده‌اند در ادامه آمده‌اند. امیدوارم این اطلاعات برای افرادی که در پیدا کردن و انتخاب مهمات مناسب برای تفنگ خود سردرگم هستند سودمند باشد، پس به خواندن ادامه دهید…

پیدا کردن و انتخاب مهمات مناسب برای تفنگ ریم فایر، فرآیندی طولانی و اغلب خسته‌کننده است. در شرایط فعلی با افزایش مدام قیمت مهمات کارخانه‌ای یا اجزای گلوله گذاری مجدد، این فرآیند می‌تواند بسیار گران هم باشد. در سرتاسر دنیا افرادی که با تیراندازی و البته با بنچ رست ریم فایر در ارتباط هستند متوجه این افزایش مداوم قیمت‌ها شده‌اند و این موضوع تأثیرات متعددی بر این ورزش می‌گذارد.

برخی از این تأثیرات خوب هستند، چرا که شاهد پیشرفت بنچ‌رست تفنگ بادی هستیم. اما یکی دیگر از عواقب این امر استفادۀ کمتر افراد از بنچ‌رست ریم‌فایر است، زیرا در برخی از کشورها بدست آوردن مهمات دشوار است. آگاهی از افزایش قیمت‌ها که به دلیل افزایش قیمت فلزات پایه در بازار بورس است، به تیراندازان در سطح متوسط یا قهرمانی کمک چندانی نمی‌کند. در هر صورت این هزینه‌ها به آن‌ها منتقل می‌شود.

اما هنگام تمرین و آماده‌سازی برای یک مسابقۀ مهم، انتخاب بهترین مهماتی که توانایی خرید آن را دارید و در عین حال رسیدن به بهترین ارزش خرید، همچنان اهمیت زیادی دارد. به همین دلیل است که برخی تیراندازان از برندهای برتر خرید نمی‌کنند و در عوض برند میان‌رده‌ای را انتخاب می‌کنند که قیمت کمتری دارد، ولی احتمالاً در این فرآیند شانس خود برای دستیابی به دقت بالا را از دست می‌دهند. قیمت و دقت هر دو عوامل تعیین‌کننده‌ای در انتخاب مهمات هستند و همۀ ما هنگام تیراندازی آنها را مد نظر قرار می‌دهیم.

برخی از افراد، از جمله خود من، می‌دانیم چه مهماتی برای تفنگ‌مان مناسب است و در طول یک مسابقه یا یک فصل آنها را به طور دسته‌ای آزمایش می‌کنیم. من خوش شانس هستم چرا که تمریناتم را تماماً با Eley Tenex انجام می‌دهم و می‌توانم در حین تمرین نظریه‌های مورد علاقه‌ام را هم آزمایش کنم که باعث بهبود تیراندازی من می‌شود. مهماتی که برای هر مسابقه انتخاب می‌کنم با دقت فراوان در میدان آزمایش شده است تا ثبات آن تعیین شود. این امر مختص من نیست، چرا که اغلب تیراندازان مسابقات، اگر نه همۀ آن‌ها، فرآیندهای مشابهی را پشت سر می‌گذارند.

اگر مهمات خود را از خرده‌فروش‌ها خریداری می‌کنید، احتمالاً فرآیندی را پشت سر گذاشته‌اید که به شما امکان این را داده است ، مهمات خود را از توزیع‌کننده‌ای انتخاب کنید که از هر نظر با تفنگ شما سازگار است و این ثبات با کسب بهترین گروه تیر/امتیاز به دست می‌آید. روش دیگر آزمایش دسته ای (batch) فشنگ ها در محل کارخانه های سازنده است، چرا که این میدان‌های آزمایش (Test range) در حال افزایش هستند.

 

واضح است که Eley نیز مانند سایر برندها از جمله Lapua و RWS خدمات آزمایش دسته‌ای را ارائه می‌دهد. در حال حاضر مکان‌هایی در سرتاسر دنیا برای آزمایش مهمات مورد علاقۀ شما وجود دارد. هر دو فرآیند برای قرار دادن شما در مسیر رسیدن به هماهنگی میان مهمات و تفنگ، برای تضمین دستیابی به دقتی بی نقص کافی هستند.

شرکت ELEY و Lapua در این زمینه فعالیت بیسار زیادی دارند. حتی ELEY امکان بوک کردن و رزرو میدان آزمان دسته مهمات خود را به صورت آنلاین ایجاد کرده است. این شرکت در کشور انگلستان و محل کارخانه ، آلمان ، ایالات متحده و کانادا میدان های آزمایش ایجاد کرده است که تیراندازان زیادی از آنها استفاده می کنند. 

شرکت لاپوا نیز در چند کشور مختلف نسبت به ایجاد میدان های آزمایش دسته مهمات (Batch test center) اقدام کرده است. در رقابت های جام جهانی ۲۰۱۷ اسلونی ، شرکت لاپوا به عنوان اسپانسر اصلی این مسابقات ، امکان آزمایش دسته های مختلفی از مهمات تولیدی خود را در محل مسابقه برای تیراندازان شرکت کننده ایجاد کرد که با استقبال خوبی مواجه شد. 

 


بعد از انتخاب مهمات …

بعد از انتخاب مهمات یا آزمایش دسته‌ای (Batch testing) آنها، برای تیراندازی و رویارویی در دنیای بنچ رست آماده هستید. اگر از مهماتی استفاده می‌کنید که به طور دسته‌ای آزمایش نشده‌اند، آیا کار بیشتری از شما ساخته است؟ برخی به شما خواهند گفت که تولیدکنندگان مهمات آن‌ها را در شرایط بسیار سختگیرانه‌ای آزمایش کرده‌اند، که همینطور هم هست. بنابراین نیازی نیست که وقت خود را برای آزمایش مجدد تلف کنید.

سؤال اینجاست که آیا می‌توانیم از همکاران خود که از مهمات سنترفایر استفاده می‌کنند (تیراندازان بنچ رست گلوله زنی) درس بگیریم؟ هر یک از فشنگ‌ها با دقت و گاهی اوقات با عشق برای شلیک آماده می‌شوند، فرقی نمی‌کند که برای تمرین باشد یا مسابقه. گلوله‌ها وزن می‌شوند، پوکه‌ آماده می‌شود، چاشنی آماده و بررسی می‌شود و باروت با دقت تمام اندازه‌گیری می‌شود و الی آخر.

این کار فشنگ‌هایی در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد که دقیقاً مانند سایر فشنگ‌های آماده شده در همان شرایط عمل می‌کنند. از آنجا که ما تیراندازان ریم‌فایر فرصت مشابهی برای ساخت مهمات خود در دست نداریم، حداقل می‌توانیم از بررسی آنچه در اختیار داریم اطمینان حاصل کنیم تا مطمئن باشیم ۲۵ فشنگی که باید در مسابقه شلیک کنیم به همان جایی اصابت خواهند کرد که انتظار داریم. شاید بیش از حد سخت‌گیرانه به نظر برسد، اما چند میلیمتر خطا در دقت سنترفایر، به منحرف شدن تعدادی فشنگ و در نهایت باخت در مسابقه منجر می‌شود.


کارهایی که می توان انجام داد

آزمایش ضخامت لبه چاشنی

یکی از تجهیزاتی که در آزمایش مهمات به ما کمک می‌کند وسیلۀ اندازه‌گیری ضخامت لبه چاشنی است. چند سالی هست که این محصول در دسترس است. برای برخی اتلاف وقت محسوب می‌شود و برای برخی دیگر راهنمایی سودمند برای تضمین اینکه مهمات آن‌ها همان مهماتی است که برای پیروزی به آن نیاز دارند. این مسأله به دیدگاه شما بستگی دارد. چندین نوع وسیلۀ اندازه‌گیری وجود دارد و همۀ آن‌ها با ادعای بالاترین دقت و راحت‌ترین کاربری خود را تبلیغ می‌کنند. وسیله‌ای که من استفاده می‌کنم ساخت یک شرکت آمریکایی به نام Stoney Point است و چند سال قبل آن را خریداری کرده‌ام. به خوبی کار می‌کند و با استفاده از یک کولیس مدرج به عنوان منبع اندازۀ هر لبۀ مورد آزمایش‌ را مشخص می‌کند.

با این حال همۀ مدل‌ها در نهایت همین کار را انجام می‌دهند. همۀ فشنگ‌های ۲۲٫ بررسی می‌شوند، بنابراین پس از مدتی کار دشوار می‌شود! حالا سؤال اینجاست که چرا باید ضخامت فشنگ‌های ۲۲٫ را بررسی کرد؟ این موضوع به سر گلنگدن تفنگ شما برمی‌گردد. سر گلنگدن تفنگ‌های Anschutz حدود ۰٫۰۴۲ اینچ است. سر گلنگدن در تفنگ‌های شخصی‌سازی شده بین ۰٫۰۴۲ تا ۰٫۰۴۴ اینچ خواهد بود. این عدد بسته به تفنگ‌ساز ممکن است بیشتر یا کمتر هم باشد! این اندازه در طول زمان و به خاطر کارکرد و فرسودگی گلنگدن هم تغییر می‌کند، بنابراین با افزایش عمر تفنگ، بررسی اندازۀ سر گلنگدن سودمند خواهد بود. اکثر مهمات با کیفیت، ضخامت لبۀ ثابتی دارند بنابراین به خوبی در سر گلنگدن شما جا می‌شوند.

 

حدسیاتی در مورد ماهیت رابطۀ بین ضخامت لبه و سر گلنگدن وجود دارد. یک نکتۀ مشابه در مورد همۀ مهماتی که شلیک می‌کنید وجود دارد و آن هم این است که ضخامت لبۀ مهمات باید ثابت باشد. رابطۀ بین آن دو به اشتعال و چگونگی خروج گلوله از پوکه پس از اشتعال بر می‌گردد. اگر سر گلنگدن ۰٫۰۴۳ اینچ و ضخامت لبه ۰٫۰۴۰ اینچ باشد ، پوکه هنگام اشتعال برای لحظه‌ای به اندازۀ ۰٫۰۰۳ اینچ به درون گلنگدن برمی‌گردد. اگر سر گلنگدن ۰٫۰۴۴ اینچ باشد، پوکه هنگام اشتعال برای لحظه‌ای به اندزۀ ۰٫۰۰۴ اینچ به درون گلنگدن برمی‌گردد و همینطور الی آخر. آیا این موضوع معنای خاصی دارد؟

بسیاری از تیراندازان معتقدند وقتی فشنگ به سمت سطح گلنگدن حرکت می‌کند، پس دقت تفنگ دچار تغییر شده است. حتی نظریه‌های متعددی دربارۀ ساخت اکشن[۱]/گلنگدن تفنگ حول نوع یا برند خاصی از مهمات و میزان خطای مجاز خط تولید کارخانه وجود دارد. این یعنی سر گلنگدن کوچکتر، احتمالاً ۰٫۰۴۱ اینچ. آیا این کار تأثیر دارد؟

خب افراد همیشه به تلاش خود ادامه می‌دهند، اما هدف اغلب ما این است که با اکشن‌های موجود به ثبات برسیم. (یک نکتۀ ایمنی این که اگر سر گلنگدن بیش از اندازه بزرگ باشد به کشیده شدن پوکه، جدا شدن پوکه و نشت گاز منجر می‌شود. در حالی که اگر سر گلنگدن کوچک باشد مانع از بسته شدن کامل گلنگدن می‌شود و به فشرده شدن گلوله در پوکه و در نهایت به فشار بالاتر هنگام اشتعال می‌انجامد.)

این یک توضیح ساده است و رابطۀ میان ضخامت لبه، سر گلنگدن و محل استقرار گلوله به بحث عمیق‌تری نیاز دارد؛ احتمالاً از سوی فردی با معلومات‌تر از من! با آزمایش دسته‌ای مهمات، به طور پیش فرض آنچه برای تفنگ شما مناسب است را پیدا خواهید کرد. منظور من این است که بررسی ثبات ضخامت لبه در «دستۀ» انتخابی شما زمان‌بر خواهد بود و سؤال اصلی این است که آیا کنار گذاشتن معدود گلوله‌های متناقضی که در یک برند قابل اطمینان پیدا می‌کنید کار درستی است؟

[۱] مکانیزم تفنگ‌های ته پر در استفاده از مهمات

باید بگویم اگر از یکی از سه برند برتر- Eley، Lapua، یا RWS – استفاده می‌کنید، پاسخ این است که احتمالاً آزمایش ضخامت لبه بیهوده خواهد بود!!! تمامی این برندها در محدودۀ خطای مجاز دقیق هستند. بر اساس هزاران گلوله‌ای که سال‌ها پیش آزمایش کردم، اگر شانس داشته باشید شاید در هر ده هزار گلوله یک گلولۀ قابل دور ریختن پیدا کنید. متأسفانه زمانی که برای این کار صرف کردم دیگر بازنمی‌گردد!!! من این کار را کردم تا شما مجبور به انجام آن نباشید!! با این حال دیگران احساس مشابهی ندارند و مرتب مرا از تناقض‌های پیدا شده در ضخامت لبۀ دسته‌های مشخص مطلع می‌کنند. بنابراین انتخاب به خود فرد بستگی دارد!!

همانند تعدادی از ابزارها و فرآیندهای موجود دیگر.

وزن کردن 

وزن کردن – چه چیزی را وزن می‌کنید – قسمت برنجی، گلوله، باروت، موم یا چاشنی. شما نمی‌توانید هیچ یک از عواملی که باعث تناقض در وزن می‌شود را تعیین کنید. در واقع نمونه‌هایی که من آزمایش کردم، که در طول ده سال میزان زیادی است، با ثبات یکسانی مانند سایر فشنگ‌های سنگین‌تر یا سبک‌تر شلیک شدند.

 

آزمایش هم‌مرکزی گلوله – اگر خزانۀ مچ شما به طور مناسب برش خورده باشد، فشنگ و گلوله به درستی در خزانه می‌نشینند. این‌ها ابزار گران قیمتی هستند، اما به نظر من باید به تفنگ خود اعتماد کنید!!!

تمامی این وسایل اندازه‌گیری، آزمایش‌ها، فرآیندها و غیره در ابتدا جذاب هستند، اما با گذشت زمان دشوار می‌شوند. بنابراین اگر از مهمات ارزان استفاده نمی‌کنید، پول و زمان خود را برای این وسایل هزینه نکنید. هر چه باشد وقت طلاست! پیشنهاد می‌کنم پس‌انداز کنید و در کارخانه آزمایش دسته‌ای انجام دهید و اگر چنین امکانی در اختیار ندارید به سراغ توزیع‌کنندۀ خود بروید و دسته‌های موجود را آزمایش کنید.

توصیه می‌کنم حداقل این دو کار را انجام دهید. سایر کارها از بسیاری جهات اتلاف وقت هستند، مگر اینکه احساس می‌کنید لازم است یا از مهمات ارزان قیمت استفاده می‌کنید و آزمایش کردن اندکی به شما کمک می‌کند. صرفاً دربارۀ چگونگی عملکرد دستۀ انتخابی خود در شرایط جوی مختلف آزمایش کنید و اطلاعات بدست بیاورید.

از نظر من آزمایش دسته‌ای – هر طور که انجام شود، چه در کارخانه چه نزد توزیع‌کننده – بهترین انتخاب است! که فقط برای دستیابی به نوعی آزمایش ثبات انجام می‌شود.

 

نمونه‌ مواردی که بررسی لبه چاشنی می‌تواند سودمند باشد

من با یک برند مهمات ارزان‌تر، بدون هیچ فرآیند بازرسی دیگری اقدام به انجام یک آزمایش ضخامت ساده کردم. در بین ۱۰۰۰ فشنگ، گسترۀ ضخامت لبه بین ۰٫۰۳۹ تا ۰٫۰۴۱ اینچ بود. (به نظرم این فرآیند در برند‌های ارزان‌تر اهمیت دارد، چرا که ضخامت لبه نه تنها بین دسته‌ها بلکه بین فشنگ‌های درون یک جعبه هم ممکن است تا ۰٫۰۰۹ اینچ متفاوت باشد). تنها کمی بیش از نصف نمونۀ من با ۰٫۰۴۰ اینچ اندازه‌گیری شد، و من هم همین را می‌خواستم؛ یک اندازه‌گیری با ثبات یا استاندارد، مطابق با مهمات گران‌تری که پیش از آن استفاده کرده‌ بودم. اما این آزمایش به خودی خود نمی‌تواند به عنوان «مهم‌ترین و اساسی‌ترین» در بحث آزمایش‌ها مطرح شود. فکر می‌کنم که خوب و شاید لازم باشد که سایر فرآیندهای آزمایش را نیز در این بحث وارد کنیم.

هدف این آزمایش با مهمات ارزان این است که نشان دهد با در نظر گرفتن گسترۀ ضخامت لبه‌ای که من با آن سر و کار داشتم، اگر ثبات ضخامت لبه آزمایش نشود چه اتفاقی می‌افتد؛ این امر به یک تناقض بالقوه منجر می‌شود و در ریم‌فایر بنچ‌رست ، ثبات از هر چیزی مهم‌تر است. می‌توانید این آزمایش را همانطور که هست بپذیرید: دستۀ ثابتی فشنگ که از ضخامت لبه کنترل شده اند در مقابل گروه دیگری که اصلاً اندازه‌گیری نشده بود. «رشته‌های» روی اهداف کنترلی سؤال‌هایی را دربارۀ باز شدن اندازۀ گروه تیر و دلیل رخ دادن این اتفاق مطرح می‌کنند! اگر شما هم به اندازۀ من تیر منحرف شده در این نمودارهای هدف دارید، شاید ضرر نداشته باشد که برای شروع ضخامت لبۀ مهمات خود را آزمایش کنید. در آزمایش خودم و سایر آزمایش‌ها متوجه شدم که ثبات سر گلنگدن که به ضخامت لبه مرتبط است، به وضوح نقش عمده‌ای در دستیابی به دقت دارد.

در نهایت کار بیشتری از ما ساخته نیست! هیچ راه مطمئنی برای آزمایش مهمات ریم‌فایر با دقت ۱۰۰ درصد وجود ندارد – آزمایش دسته‌ای (Batch testing) مطمئن‌ترین راه برای انجام این کار و انتخاب مهمات است.


 

آزمایشی که در بخش قبلی ذکر کردم تنها برای بررسی جهت تضمین ثبات انجام می‌دهیم، درست مثل سایر فرآیندهایی که در ادامه اشاره می‌کنم. مطمئنم که تعدادی از شما فکر می‌کنید این کار وقت تلف کردن است و این‌ها صرفاً «ابزارهای» دیگری هستند که برای عقب نماندن مجبور هستید بخرید. از برخی جهات با شما موافق هستم. مثل هر چیز دیگری، فقط باید چیزهایی را بخرید که نیاز دارید و اگر با ابزار فعلی خود به خوبی تیراندازی می‌کنید به این کار ادامه دهید! تنها چیزی که در اینجا می‌توانم به شما ارائه کنم گزینه‌ها و فرصت‌هایی برای تضمین هماهنگی هر چه بیشتر تفنگ و مهمات‌ شما هستند.

 

بازبینی بصری مهمات

این روش واضح‌ترین و ارزان‌ترین روش آزمایشی است که می‌توانید در انتخاب مهمات به کار بگیرید. در واقع هیچ هزینه‌ای جز زمان ندارد. از آنجا که ابزارهای بسیار زیادی برای آزمایش مهمات وجود دارد که در اینجا به آن‌ها می‌پردازیم، گاهی اوقات فراموش می‌کنیم که در وهلۀ اول می‌توانیم به حواس خود تکیه کنیم.

پس به دنبال چه هستیم؟ خب اول اینکه لازم نیست این کار را برای تک تک فشنگ‌ها انجام دهید؛ مگر هنگام مسابقه که در آن صورت به نظرم این فرآیند مفید است. صرفاً می‌توانید زمانی که مهمات هنوز داخل جعبه هستند به آن‌ها نگاهی بیاندازید و آن‌ها را در نگه‌دارندۀ پوکه بازبینی کنید. هدف پیدا کردن موارد غیر عادی است! مثلاً موم اضافی روی گلوله یا گلوله‌ای که سرب روی بخش شانه یا دماغه‌اش از بین رفته است، یا هر نوع زدگی در گلوله‌هایی که دماغۀ تخت دارند، آسیب یا خم‌شدگی پوکه و غیره؛ اساساً هر چیزی که ممکن است باعث از بین رفتن ثبات گلوله شود یا نوع احتراق آن در خزانه را تغییر دهد. بیایید رو راست باشیم، اگر مانند تیراندازان سنترفایر هر فشنگ را خودتان پر می‌کردید، آیا سر گلوله و احتمالاً چاشنی را برای آسیب بازبینی نمی‌کردید؟

این یک فرآیند وقت‌گیر است. اما اگر قصد دارید در یک مسابقۀ ملی یا بین‌المللی با هدف تیراندازی در چندین کلاس شرکت کنید، این فرآیند می‌تواند بسیار پیچیده باشد. با این حال دوباره تکرار می‌کنم که ارزشش را دارد. تیراندازان سه وضعیتی را می‌شناسم که برای تضمین سطح بالایی از دقت، این فرآیند و سایر فرآیندهایی که در این مقاله‌ها مطرح شده‌اند را انجام می‌دهند.

 

این تصویر دارای صفت خالی alt است؛ نام پروندهٔ آن ammountion-2-1.jpg است

هم‌مرکزی مهمات

این مبحث نسبتاً جدید است و خود محصول چند سال است که در بازار ایالات متحده موجود است. این روش در بین تیراندازان ریم‌فایر بنچ‌رست مقبولیت بالایی ندارد اما در چند سال گذشته اندکی موفق بوده و مورد تحسین قرار گرفته است. صادقانه بگویم که تا به حال در بریتانیا وسیلۀ اندازه‌گیری هم‌مرکزی ندیده‌ام و خودم هم تا به حال از آن استفاده نکرده‌ام. منظور این است که چنین وسیله‌ای وجود دارد و به برخی از افراد در تصمیم‌گیری برای استفاده از مهمات در مسابقه کمک می‌کند! ماهیت این محصول بررسی هم‌مرکزی گلوله در پوکه است. برای اطلاعات بیشتر به این تحقیق آنلاین نگاهی بیاندازید : 

A Key to Improved 22 Long Rifle Accuracy Discovered

کار بسیار جالب توجهی است و اغلب بخش‌های آن درست هستند. چند سال قبل، پیش از اینکه وسیلۀ اندازه‌گیری هم‌مرکزی وارد بازار شود آن را خواندم. عمق این تحقیق و یافته‌های برادران نیلسون من را تحت تأثیر قرار داد. با این حال اگر تفنگی با خزانۀ مچ (Match Chambered) داشته باشید، خزانه اساساً پوکه و گلوله را درست در وسط اکشن می‌نشاند. خزانه لوله هر گونه انحراف در خصوص نشست هم مرکزی را اصلاح می‌کند. این هم ممکن است صرفاً «ابزار دیگری» باشد، اما گذشت زمان مشخص می‌کند. مطمئنم اگر افراد با استفاده از این ابزار امتیازهای خوبی کسب کنند، سایرین هم به امید بهبود امتیازهای خود آن را تهیه می‌کنند. با قیمت ۳۶۵ دلار آمریکا، این ابزار را نمی‌توان به راحتی و بدون دلیل خرید.

 

طول مهمات (COL)

آسان‌ترین روش اندازه‌گیری طول مهمات‌ به ابزاری غیر از یک کولیس مدرج ساده نیاز ندارد. می‌توانست ضمایم یا راهنماهای زیادی برای این کار وجود داشته باشد، اما ممکن بود به جای تأیید طول مناسب مهمات باعث آسیب رساندن به آن‌ها شود. COL مخفف عبارت Cartridge overall length می باشد ، در واقع طول کلی هر یک عدد فشنگ است. این اندازه از طریق اندازه‌گیری استاندارد فشنگ ۲۲٫ تعیین می‌شود. همچنین می‌توانید خودتان خزانه را اندازه‌گیری کنید یا از یک گان اسمیت ماهر کمک بگیرید تا ببینید اندازۀ خزانۀ تفنگ شما برای نشست کامل گلوله مناسب است یا خیر؟

همانطور که در تصویر می‌بینید حداکثر اندازۀ مهمات ۲۲٫ با اندازه‌های استانداردی که در مغازه‌ها می‌بینیم اندکی تفاوت دارد. با این اطلاعات می‌توانید به وضوح بفهمید که چرا بین برندهای مختلف تفاوت وجود دارد. این موضوع ممکن است هنگام تیراندازی تفریحی با روگر ۲۲/۱۰ تأثیر زیادی نداشته باشد، اما در تفنگ مسابقه می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

همانطور که در تصویر می‌بینید حداکثر اندازۀ مهمات ۲۲٫ با اندازه‌های استانداردی که در مغازه‌ها می‌بینیم اندکی تفاوت دارد. با این اطلاعات می‌توانید به وضوح بفهمید که چرا بین برندهای مختلف تفاوت وجود دارد. این موضوع ممکن است هنگام تیراندازی تفریحی با روگر ۲۲/۱۰ تأثیر زیادی نداشته باشد، اما در تفنگ مسابقه می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

واضح است که آزمایش دسته‌ای (batch testing) از طریق انتخاب مهمات مناسب برای تفنگ‌تان تا حدی نیاز به این آزمایش و دیگر آزمایش‌ها را برطرف می‌کند، اما اگر به دنبال تفاوت‌های موجود در آن دسته باشید این آزمایش همچنان به کار می‌آید. همچنین آزمایش دسته‌ای خرج خرید بیشتر از ۵۰۰۰ فشنگ را روی دست شما می‌گذارد و با اینکه نوعی سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود، هر کسی نمی‌تواند از پس چنین هزینه‌ای بربیاید.

طول فشنگ از چند منظر می‌تواند بر دقت تأثیر بگذارد؛ جایی که سر گلوله در خان لولۀ تفنگ قرار می‌گیرد (نشست گلوله) یا مسافتی که گلوله باید درون خان لولۀ تفنگ بپرد. سازندۀ مهمات‌ شما فرآیندهای تولیدی دقیق و نوعی آزمایش برای طول کلی فشنگ (COL) تنظیم کرده است، اما اگر از یک برند غیر مسابقه‌ای استفاده می‌کنید، به گونه‌ای ساخته شده‌ است تا داخل خزانه‌های مختلفی قرار بگیرد که ممکن است کمی تنگ یا کمی گشاد باشد!

تکرار می‌کنم اگر خودمان مهمات‌مان را پر کنیم ( مانند تیراندازان بنچ رست سنترفایر)، روش‌های آزمایش متفاوتی را برای تضمین دقت در بالاترین سطح بکار خواهیم گرفت، از بررسی سر گلوله‌ها گرفته تا بررسی طول کلی فشنگ (COL). فقط به این خاطر که خودمان مهمات را تولید نمی‌کنیم، هر بار به تولیدکنندگان مهمات ریم فایر متکی هستیم تا این کار را به درستی برای ما انجام دهند. اکثر اوقات همینطور است و آن‌ها همین کار را انجام می‌دهند. اما با وجود همۀ این فرآیندهای آزمایش، باید به دنبال بررسی آن یک درصدی از مواقع باشیم که این اتفاق نمی‌افتد. (معمولاً هم همان یک درصد است که تعیین کننده است!! همگی این را تجربه کرده‌ایم). شاید همۀ این‌ها کمی سختگیرانه به نظر برسد، اما تجربۀ دیگران و همچنین تجربۀ خود من نشان می‌دهد که برخی از این فرآیندها که معمولاً ارزان‌تر هم هستند کارسازند. به خود شما بستگی دارد که آیا صرف وقت اضافی یا در مواردی پول اضافی ارزشش را دارد یا نه. جایی که انتخاب مهمات درست ، تعیین کننده رتبه شما و تیم تان در بین ۱۲۰ تیرانداز دیگر یا تعداد بیشتر است. 

 


احتمالاً در این مقاله‌های کوتاه بیشتر از اینکه جواب ارائه کنم سؤال مطرح کرده‌ام و به خاطر این موضوع معذرت می‌خواهم. همینطور ممکن است چیزی را از قلم انداخته باشم، اما مطمئنم که اگر چنین باشد به من اطلاع می‌دهید. با این حال به نوعی ماهیت تیراندازی همین است، خصوصاً از منظر دقت. پاسخ یک سؤال را به عهدۀ شما می‌گذارم. آیا مهمات را در شرایط مختلف از جمله سرد، گرم، مرطوب و غیره آزمایش کرده‌اید؟ فرقی نمی‌کند که در میدان تیر خود یا در محلی متفاوت آزمایش کنید. استفاده از مهمات در شرایط سرد یا مرطوب در مقایسه با آب و هوای گرم‌تر یا خشک‌تر می‌تواند تأثیرات بسیار متفاوتی بر محل اصابت آن داشته باشد. برای مثال تیراندازی در باران عموماً باعث می‌شود تیرها بالاتر بروند!

آزمایش مهماتی که استفاده می‌کنید سودمند است، چرا که می‌توانید رفتار مهمات در شرایط مشخص را تخمین بزنید. امیدوارم از نوشتار به همین نتیجه رسیده باشید، چرا که لزوماً محصولاتی که می‌توانند به شما کمک کنند مهم نیستند، بلکه آگاهی از عملکرد مهماتی که برای تیراندازی انتخاب کرده‌اید و نحوۀ کارکرد آن با تفنگی که برای شلیک استفاده می‌کنید اهمیت بیشتری دارد. از نظر من این اولین مرحله در رسیدن به دقتی است که همگی نیازمند آن هستیم. تا دفعۀ بعد تیراندازی خوب و دقیقی داشته باشید!

مسابقات بنچ رست BR50 Cup Hamminkeln 2019

به نقل از بنچ رست آلمان DBRV  مسابقات تیراندازی بنچ رست ۵۰ متر جام Hamminceln  ، با حضور ۵۵ تیرانداز از چند کشور اروپایی و در قالب ۱۴ تیم و طی سه روز ۲۵ تا ۲۷ نوامبر برگزار گردید. میزبان این رقابت ها باشگاه BR50 در Hamminceln در شمال غربی کشور آلمان می باشد. تصویر پایین مربوط به تیراندازان تیم آلمان در سال ۲۰۰۶ می باشد. 

مسابقات Hamminceln Cup از سال ۲۰۰۶ در ۵۰ متر ریم فایر برگزار می شود. مجریان اصلی برگزاری این مسابقات پایه گذاران DBRV و بنچ رست آلمان می باشند. اسپانسر اصلی این رقابت ها شرکت RWS می باشد. 


مسابقات جام Hamminceln سال ۲۰۱۹ با حضور ۵۵ تیرانداز از کشورهایی مانند انگلستان ، فرانسه ، پرتغال ، ایرلند و چند تیم با ترکیب دو کشور در این رقابت ها برگزار گردید. نتایج این مسابقات به شرح زیر می باشد. 

کلاس لایت ورمینت

۱st Place Collins Richard

۲nd place Hassard Maurice

۳rd Place Wattiez Didier

کلاس هوی ورمینت 

 

۱st Place Hanson Carl

۲nd Place Hassard Maurice

۳rd Place De Graeve Mario

دانلود نتایج کامل مسابقات 


بنچ رست ریم فایر – بارل تیونرها

بارل تیونرها

بارل تیونرها یا استابیلایزرها، به شکلی که در اروپا شناخته شده‌اند، از سابقه‌ی طولانی به اندازه تاریخ بنچ رست برخوردارند. ایده‌ی ساخت این قطعه که بیشترین تحقیق و توسعه در جامعه‌ی بنچ‌رست ریم فایر پیرامون آن انجام شده است، به دهه‌ی ۱۹۴۰ میلادی باز می‌گردد. تفنگ‌سازان آمریکایی از این ایده‌ی مؤثر برای بنچ‌رست ریم‌ فایر استفاده کردند. هدف از ساخت این قطعه کنترل نوسان- یا حرکت- لوله‌ی تفنگ در زمان خروج گلوله از سرلوله‌ی تفنگ است. 

بارل تیونر در اصل قطعه‌ای سنگین وزن است که در نزدیکی انتهای لوله‌ی تفنگ نصب می‌شود. کاربرد این قطعه تغییر لرزش در نقاط ویژه‌ای از لوله‌ی تفنگ- شامل سرلوله- در زمان خروج گلوله از لوله‌ی تفنگ است. تیونر را می‌توان به گونه‌ای تنظیم کرد که بسته به مهمات مورد استفاده وزن آن به جلو و عقب حرکت داده شود. به این نکته هم توجه می‌شود که هر دسته از مهمات ریم فایر در داخل تفنگ شما عملکرد متفاوتی خواهد داشت، که این موضوع به احتراق اولیه، میزان فشار ایجاد شده، وزن گلوله، سرعت و انرژی سرلوله و غیره بستگی دارد.

در اینجا قصد ندارم به مبانی فیزیکی ایده بپردازم، چرا که بیش از اندازه پیچیده است و در این مقاله قصد پرداختن به آن را ندارم و اینکه افراد دیگری وجود دارند که بهتر از من قادرند آن را توضیح دهند. دیدگاه‌های مختلفی درباره‌ی چرایی کارکرد تیونرها و نحوه‌ی ارتعاش لوله‌ی تفنگ در زمان شلیک وجود دارد، اما تأثیر مثبت و مزیت استفاده از بارل تیونر عمدتاً مورد توافق بوده است. تحلیل عالی درباره‌ی مبانی فیزیکی و تحقیقات انجام شده را می‌توانید در دو وب‌سایت با ارزش بیابید.

وب‌سایت نخست متعلق به وارمینت آل است، که با سخاوتمندی به من اجازه داده است از بخشی از پژوهش‌های او استفاده کنم. این وب‌سایت منبعی عالی است و کاملاً به جزئیات موضوع می‌پردازد، اگرچه برای درک بخشی از این موضوع‌ها باید علم مهندسی داشته باشید (http://www.varmintal.com/atune.htm).

منبع دوم نسخه‌ای از مقاله‌‌ی بیل کالفی[۱] است. این مقاله مربوط به تیراندازان بنچ‌رست سنترفایر است که در این مقاله با بارل تیونرها آشنا می‌شوند، اما توضیح تئوری‌ها و ارتباط موضوع با رشته‌ی بنچ‌رست ریم فایر بدیهی است (http://www.precisionshooting.com/psm_2005_03_issue.html).

[۱] Bill Calfee

آقای MAURICE HASSARD از تیراندازان برتر ریم فایر از تیونر Harrel استفاده می کند.

طراحی ها …

داده‌ها اطلاعات دقیقی در اختیار می‌گذارند، اما چه می‌شود؟ این داده‌ها چگونه به طرحی برای بارل تیونر تبدیل می‌شوند و چگونه می‌توان چنین طرحی را به دست آورد؟ تعداد فراوانی از گزینه‌های «خودتان انجام دهید» و برخی از نسخه‌های ارزان‌قیمت‌تر وجود دارد. طرح‌های DIY (Do It Yourself) نسبتا ساده را می توان ساخت، اما این طرح‌ها بیشتر مربوط به آن نوعی از تیونرها هستند که به لوله‌ی تفنگ وصل می‌شوند، نه سرلوله، که در شکل زیر دیده می‌شود. این طرح مشابه ایده‌ی آنشوتز[۱] است که مدتی قبل پرورانده شده است. تیونر آن‌ها به گونه‌ای طراحی شده بود که به بدنه لوله متصل می شود و در طول آن حرکت کند. موفقیت این تیونرها ثابت شده است، اما به اندازه‌ی تیونرهای نصب شونده بر روی سرلوله موفق نبوده‌اند.

این تصویر دارای صفت خالی alt است؛ نام فایل آن Barrel-tuners-5-1030x579.jpg می‌باشد

تیونرهای دیگر، مانند Limbsaver، گزینه‌ی ارزان‌قیمت‌تر و نسبتاً تازه وارد است. اگرچه از این تیونر می‌توان برای بنچ‌رست ریم فایر استفاده کرد، ممکن است فاقد وزن مورد نیاز برای اثربخشی جدی بر برخی از سرلوله‌های سنگین‌تر مورد استفاده باشد.

[۱] Anschutz

تعداد زیادی تولیدکننده‌ی بارل تیونرهای «آماده‌ی فروش» وجود دارد، که به جز یک مورد- که در ایتالیا حضور دارد- عمدتاً در آمریکا هستند. اگرچه از صفت «آماده‌ی فروش» استفاده کردیم، در واقعیت برخی از تیونرها اختصاصاً برای تفنگ شما کالیبره شده‌اند و بنابراین ممکن است در برخی از موارد زمان انتظار وجود داشته باشد!

لینک دو مورد از وبسایت هایی که چنین طرح هایی را دارند در ادامه قرار داده ام، هر چند این وب‌سایت‌ها برای افرادی هستند که قصد خرید طرح‌های استاندارد را دارند:

Killough Shooting Sports – www.killoughshootingsports.com

Varide Cicognani Italy – www.varidecicognani.com

این تولیدکنندگان و خرده‌فروشان سابقه‌ی طولانی در رشته‌ی بنچ‌رست ریم فایر دارند، اما اکثر آن‌ها مشابه هستند. در نهایت می‌توان گفت همه‌ی آن‌ها یک کار انجام می‌دهند، بنابراین انتخاب عملکرد و سبک کار بستگی به تولیدکننده‌ای دارد که به سراغ آن می‌روید. اگر می‌خواهید بارل تیونری با طراحی اختصاصی برای تفنگ خود داشته باشید، بحث هزینه‌ به میان خواهد آمد. این طرح‌ها توسط چند سازنده‌ی تفنگ ساخته شده‌اند، اما از بین طرح‌های آماده‌ی فروشی که پیشتر به آن‌ها اشاره شد، در حال حاضر از چند طرح رایج استفاده می‌شود. از آنجایی که قطر لوله‌ تفنگ‌ها ممکن است بسیار متفاوت باشد، ممکن است نیاز به اعمال برخی اصلاحات وجود داشته باشد، به ویژه برای لوله تفنگ‌هایی که مخروطی شکل هستند! این موضوع را می‌توان با فروشنده یا سازنده‌ی تفنگ در میان گذاشت.

قیمت یک بارل تیونر خوب از تولیدکنندگان اشاره‌ شده از حدود ۱۲۰ پوند به بالا خواهد بود. تیونر Cicognani ، که چند سال پیش خریده بودم، در حدود ۱۴۵ پوند قیمت داشت که برای سازگاری با لوله تفنگ مخروطی‌شکل دارای یک روپوش است. قیمت به روز را می توان از طریق وب سایت های این سازنده بررسی کرد.

تیونر Time Precision در وب‌سایت قیمتی در حدود ۱۱۰ دلار دارد، اما قیمت بسته‌بندی و ارسال پستی نیز باید مد نظر قرار گیرد.

وب‌سایت Dan Killough مملو از تجهیزات و لوازم جانبی ورزش تیراندازی بنچ رست است. این وب‌سایت، تیونر نوع Harrel را که مشابه تیونر Cicognani است، به قیمت ۱۵۰ دلار عرضه می‌کند. هم‌چنین ، لوازم جانبی بسیاری در این وب‌سایت به فروش می‌رسند. تا به حال، تیونر Harrel تطبیق‌پذیرترین تیونر بوده است، چرا که می‌توان آن را به سادگی تطبیق داد و به اکثر تفنگ‌ها اضافه کرد، و این موضوع باعث شده است این تیونر از برخی جهات تیونر آینده لقب بگیرد. هم‌چنین، وزن این تیونر به مراتب کمتر از تیونر Cicognani است.

تیونر Harrel
تیوتر Cicognani

متأسفانه، در تمامی کلاس های وزنی در رشته‌ی بنچ‌رست ریم فایر نمی‌توان از بارل تیونرها استفاده کرد. استفاده از این قطعه فقط محدود به کلاس های لایت و هوی ورمینت است. با این حال، طرح‌هایی از لوله‌ی تفنگ در آمریکا ساخته شده‌اند که جرم تنظیمی در قسمت سرلوله و به عنوان بخش یکپارچه‌ای از خود لوله‌ی تفنگ قرار می‌گیرد. این طرح‌ها توسط بیل کالفی طراحی شده‌اند و Shilen اخیراً آن‌ها را تولید می‌کند. این طرح‌ها ایده‌های نسبتاً جدیدی هستند و در حال حاضر بر روی تفنگ‌های کلاس اسپورتر در اروپا نصب می‌شوند.

با در دست داشتن این اطلاعات به این پرسش می‌رسیم که آیا تیونرها مؤثر هستند یا خیر؟ در ورای این پژوهش‌ انبوهی از آزمایش‌ها، داده‌ها و سالیان سال تجربه‌ی تیراندازان بنچ‌رست ریم فایر وجود دارد که با کمک گرفتن از بارل تیونر امتیازات بالایی را کسب کرده‌اند. خود من به شخصه تیونرها را تأیید می‌کنم، چرا که در طول سالیان گذشته تأثیر مثبتی بر تیراندازی من داشته‌اند. سایر تیراندازان بنچ‌رست ریم فایر نیز که از آن‌ها استفاده کرده‌اند، تأثیرگذاری آن‌ها را در رقابت‌های رسمی تأیید خواهند کرد.


آقای Tomi Korpi تیرانداز فنلاندی و قهرمان چندین دوره مسابقات WRABF در حال تیراندازی با تفنگ ریم فایر با تیونر نصب شده در انتهای لوله تفنگ

استفاده از بارل تیونر

بهتر است تیونر خود را در یک روز آرام و هوای کالم تنظیم کنید و مطمئن شوید تفنگتان تمیز است و به نحو مناسب آماده‌سازی شده است، به طوری که عملکرد لوله‌ی تفنگ پایدار باشد. نمی‌خواهیم عوامل خارجی مانند باد و غیره تنظیمات شما را با اشکال مواجه سازد، بنابراین اگر تردید داشتید که فضای مناسبی در میدان تیراندازی برقرار نیست، تنظیمات را در فضای ایندور انجام دهید!

کار کردن با یک تیونر ویژه بستگی به این خواهد داشت که از چه تیونری استفاده می‌کنید، اما معمولاً دستورالعمل‌های استفاده همراه با محصول ارائه می‌شوند. در واقع، همه‌ی تیونرها مشابه هستند و می‌توانید از دستورالعمل‌های زیر استفاده کنید :

مطمئن شوید که تیونر در موقعیت صفر نصب شده است. اگر خوش‌شانس باشید می‌توانید بهترین تنظیمات یا «نقطه‌ی طلایی» را در ۱۲ موقعیت اول پیدا کنید. ده تا بیست گلوله شلیک کنید تا مطمئن شوید لایه‌ای از روغن در لوله‌ی تفنگ وجود دارد و لوله‌ی تفنگ پایدار است. سپس در موقعیت صفر شروع به گرفتن گروه تیر با پنج شلیک داشته باشید و سپس این کار را در موقعیت‌های یک و دو و … تکرار کنید. در این نقطه باید متوجه تغییری در اندازه‌ی گروه تیرها شوید. اگر در ده موقعیت اول به گروه تیرهای مناسب نرسیدید، کار را ادامه دهید تا برای مهماتی که در حال آزمودن آن‌ها هستید به بهترین گروه تیر برسید. هر مرتبه که مهمات را عوض می‌کنید ممکن است نیاز به تکرار این کار باشد، اما مهمات برند مشابه یا هم دسته ( یک بچ نامبر) باید نتایج یکسان یا مشابهی داشته باشند.

من هرگز تنظیمات تفنگ خودم را تغییر نداده‌ام. اگر مشکلی پیش بیاید، معمولاً تنها نیاز به اصلاحات جزئی وجود خواهد داشت. کارهای انجام شده، تنظیمات تیونر، برند مهمات و شماره‌ی دسته (بچ) را برای آزمون‌های بعدی تیونر یادداشت کنید. این فرآیند ممکن است زمان‌بر باشد، بنابراین یک بعد از ظهر را در میدان تیراندازی به آن اختصاص دهید. هنگامی که تیونر خودم را تنظیم می‌کردم خوش شانس بودم که پس از ۵۰ شلیک به «نقطه‌ی طلایی» دست پیدا کردم.

برای نگهداری تیونر، دومین یا سومین باری که تیراندازی می‌کنید آن را تمیز کنید، یا اگر ترجیح بدهید، پس از هر جلسه تیراندازی مراحل تنظیف را داشته باشید. در دیواره‌های داخلی رسوبات فراوانی شکل می‌گیرند. این رسوبات را به سادگی می‌توان با خارج کردن تیونر زدود، اما لطفاً از تنظیمات خود یادداشت تهیه کنید یا اگر می‌توانید محل تنظیمات را قفل کنید، سپس با استفاده از حلالی که به طور معمول از آن استفاده می‌کنید تمیزکاری را انجام دهید. به این دلیل گفتم که تیونر را از جای خود جدا کنید که در صورت متصل بودن تیونر به تفنگ، هنگام تمیز کردن ممکن است به تاج لوله (Crown) آسیب وارد شود.

من معمولاً با استفاده از پارچه‌های آغشته به روغن یا حلال تمیزکاری انجام می‌دهم، اما در صورت باقی ماندن تیونر بر روی لوله‌ی تفنگ، بقایای رسوبات ممکن است در سر لوله (مازل) باقی بماند. مسئله‌ی دیگر درباره‌ی باقی نگهداشتن تیونر بر روی لوله پس از تیراندازی ، احتمال ایجاد رطوبت در داخل لوله است. این مسئله ممکن است بر تاج لوله تأثیر بگذارد، اما در نهایت باید گفت هر کس روش خاص خودش را خواهد داشت.

 

مسابقات کاپ جهانی ۲۰۱۷ اسلونی – تیرانداز تیم ایالات متحده از تیونر Harrel بروی تفنگ خود استفاده کرده است.

آینده بارل تیونرها

تردیدی وجود ندارد که بارل تیونرها تأثیرات شگرفی بر جامعه‌ی بنچ‌رست ریم فایر داشته‌‌اند، که این تأثیرگذاری در امتیازاتی که تیراندازان به دست می‌آورند انعکاس می‌یابد. توسعه همیشه صورت می گیرد و این تجهیزات نیز بخشی از این توسعه است. در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ آزمایش‌های بسیاری انجام شدند که با استفاده از رینگ‌ها یا واشرهای اضافه شده به انتهای بارل تیونر در پی افزودن وزن یا جرم بیشتر به تیونرهای موجود بودند. در صورت نیاز، این واشرها یا حلقه‌ها را می‌توان با افزایش‌های یک اونسی (۲۸ گرمی) یا نیم اونسی (۱۴ گرمی) به تیونر پیچ کرد. سپس می‌توان تیونر را به شکل نرمال تنظیم کرد. در شکل زیر نمونه ای از این واشر و وزنه ها که برای بارل تیونر Harrel استفاده شده را می بینید :

تیونرهای میان لوله‌ای نیز به عنوان تجهیزات جانبی بالقوه بعد از سالها مورد توجه تیراندازان بنچ رست قرار گرفته است و امیدوارم در آینده ، یک بررسی پیرامون این تیونرها بنویسم. برای پیگیری این موضوع و وزنه‌های اشاره شده‌ی فوق وب‌سایت Killough Shooting Sports را پیگیری کنید.

پیشرفت دیگر در زمینه‌ی بارل تیونر Pappas Noodle بوده است، که مدتی قبل نگاهی به آنها داشتم. اگر می‌خواهید روند توسعه‌ بارل تیونرها را دنبال کنید، انجمن Benchrest central را پیگیری کنید. این انجمن مملو از اطلاعاتی است که در آگاه نگه داشتن شما مؤثر خواهند بود. برخی از مطالب وبسایت Varmint Al واقعاً مطالب جالبی در این زمینه هستند.

تفنگ یکی از تیراندازان تیم بریتانیا در خلال مسابقات کاپ جهانی ۲۰۱۷ اسلونی

منبع : مجله بنچ رست شوترز 

ترجمه و ویرایش : صادق قرنجیکی 

Benchrest-rimfire

بنچ رست ریم فایر – تکنیک های پایه

همانطور که در مقاله آشنایی با تیراندازی بنچ رست مطالعه کردید ، بنچ رست رشته ای از ورزش تیراندازی است که در آن ، تیراندازان با قرار دادن تفنگ بر روی پایه های مخصوصی به نام Rest و کل این تجهیزات بر روی میز،  تیراندازی می کنند. این ورزش شامل عناصر دقت و مهارت است. در همه رشته های بنچ رست، دقت عملکردی سلاح و تجهیزات یکی از شاخص های رسیدن به امتیازات بالا در کنار مهارت های تیراندازی است. مهارت هایی که یک تیرانداز بنچ رست با آموزش و تجربه بدست می آورد. مهارتهای تیراندازی با سلاح ، بادخوانی و مهارت های ذهنی در ترکیب با تجهیزات با عملکرد سطح بالا منجر به موفقیت می شود. در این مقاله به معرفی بنچ رست ریم فایر می پردازیم. 

مسابقات تیراندازی بنچ رست ریم فایر در فاصله ۵۰ متری ( ۵۰ یاردی) برگزار می شود. در این رشته از سلاح های ریم فایر و مهمات کالیبر ۲۲٫ استفاده می شود. طبق قوانین استفاده از فشنگ های دست ساز مجاز نیست. هدف مورد استفاده در این رشته شامل ۲۵ هدف امتیازی است که در یک زمان ۲۰ دقیقه ای باید تکمیل شود. تنها یک شلیک به هر هدف امتیازی مجاز است ولی تیرانداز می تواند تعداد نامحدودی شلیک به اهداف سایتر یا قلق روی هدف داشته باشد.

فدراسیون جهانی بنچ رست ریم فایر و بادی که به اختصار WRABF نامیده می شود، جهت توسعه و برگزاری مسابقات بین المللی این رشته در سال ۲۰۰۷ ،  پایه گذاری شد. به صورت پایه این فدراسیون رقابت های اروپایی و بین المللی را برگزار می کند. اعضای این فدراسیون شامل باشگاه ها و انجمن های مختلف تیراندازی بنچ رست در رشته های ریم فایر و بادی از کشورهای مختلف جهان ( در حال حاضر ۳۵ کشور عضو) می باشد.

رقابت های های قهرمانی جهان هر چهارسال یک بار برگزار می شود. همینطور هر چهارسال یکبار رقابت های جام جهانی همراه با قهرمانی اروپا با فاصله دو سال بعد از رقابت های قهرمانی جهان برگزار می گردد. قوانین این فدراسیون در کلیه رقابت های بین المللی و قاره ای و نیز کشورهای عضو به عنوان قوانین مرجع بنچ رست ریم فایر و بادی مورد استفاده قرار می گیرد.

در بنچ رست ریم فایر تجهیزاتی مشابه با بنچ رست سنترفایر استفاده می شود. به طور کلی بیشتر تجهیزات جانبی تیراندازی بنچ رست در رشته های سنتر فایر و ریم فایر و بادی یکسان است.

تفنگ بنچ رست ریم فایر

تفنگ های مورد استفاده در بنچ رست ریم فایر ، سلاح های ریم فایر کالیبر ۲۲٫ لانگ رایفل یا اصطلاحا LR هستند.  این تفنگ ها می تواند یک مدل ویژه بنچ رست یا مدلی باشد که برای این منظور آماده سازی شده است. بیشتر سلاح های ریم فایر دقیق با ایجاد تغییرات بر روی بدنه ، لوله و قنداق قابلیت استفاده در بنچ رست ریم فایر را دارند.

سلاح های ریم فایر برندهایی همچون آنشوتز ، فینورک ، والتر و چند سازنده دیگر در این رشته کاربرد زیادی دارند. در این بین کمپانی های سازنده تفنگ های سفارشی نیز برای این رشته سلاح هایی با توجه به سفارش مشتری خود آماده می کنند. گان اسمیت ها در این زمینه می توانند با توجه به نیاز شما و کلاس تیراندازی، تفنگی با یک اکشن و لوله ای بسیار دقیق و کاربردی تر از تفنگ های کارخانه ای آماده کنند. 

 

مهمات ریم فایر

فشنگ های مورد استفاده در بنچ رست ریم فایر، کالیبر ۲۲٫ ال آر هستند که گلوله سربی بدون روکش مسی دارند. استفاده از گلوله های روکش دار طبق قوانین این رشته مجاز نیست. همچنین فشنگ های مورد استفاده باید توسط کمپانی های شناخته شده و قابل دسترس در بازار تولید شده باشند ELEY ، RWS و یا شرکت Lapua از جمله تولیدکنندگانی هستند که محصولات آنها مورد استفاده تیراندازان این رشته می باشد.

در ادامه در کنار معرفی تجهیزات مورد نیاز بنچ رست ریم فایر ، روشهای آماده سازی تجهیزات و تیراندازی بنچ رست ریم فایر را بررسی خواهیم کرد.

آماده سازی تجهیزات بنچ رست ریم فایر

رست و چیدمان آنها 

رست و کیسه شن ها در تیراندازی بنچ رست از مهم ترین تجهیزات می باشند و آماده سازی آنها نیز به همان میزان از اهمیت زیادی برخوردار است. کیسه شن باید به صورت یک دست و مناسب پر شود. برای این کار می توانید از شن هایی با ذرات کوچک تر استفاده کنید. برای پر کردن کیسه شن از فنل های کوچک آزمایشگاهی استفاده نمایید تا به صورت تدریجی و مرحله ای، کیسه شن را پر کنید. هر دو کیسه شن جلویی و عقبی باید به صورت فشرده و محکم پر شوند.

کیسه شن های SEB یکی از انتخاب های خوب با توجه به ارزش خریدشان هستند. این کیسه شن ها قیمت مناسب همراه با کیفیت لازم و مشخصات قابل قبول برای استفاده در تیراندازی بنچ رست ریم فایر یا سنتر فایر را دارند.

هم راستایی رست ها

تراز و هم راستا چیدن کیسه شن ها یکی از نکات بسیار بسیار مهم در بنچ رست ریم فایر هستند. کیسه شن عقبی ، همیشه باید در یک خط و به صورت مستقیم در راستای کیسه شن جلویی قرار گیرد. می توان از یک میله تنظیف برای آزمایش اینکه دو کیسه شن در یک راستا هستند یا نه استفاده کرد. این روش از نظر زمانی سریع و دقیق است.

برخی تیراندازان نیز با استفاده از ریسمانی که بدین منظور آماده شده با بستن یک سر ریسمان به میله شاخص (Front stope) رست جلویی و کشش آن در امتداد بین گوش های کیسه شن عقبی ، در یک خط قرار داشتن دو کیسه شن را آزمایش می کنند. هم  راستایی و تراز کیسه شن باید مطابق با خط مرکزی قنداق باشد.

این موضوع زمان عقب نشینی تفنگ بعد از شلیک به صورت مستقیم بسیار موثر است. گوش های کیسه شن عقبی باید دقیقا در راستای پایه عقبی رست جلویی و به سمت هدف قرار گیرد. همینطور به چیدمان رست و کیسه شن بر روی میز مناسب با وضعیت خود دقت کنید. از تراز برای چیدمان رست استفاده کنید. رست جلویی باید به صورت کاملا تراز بر روی میز قرار گیرد.

کیسه شن جلویی باید مناسب با قنداق تفنگ تنظیم شود. البته این بستگی به نوع کیسه شن و داشتن یک رست قابل تنظیم دارد. موارد بیان شده در این مقاله بر مبنای رست هایی با قابلیت حرکت پیچی محوری است. از هر مدل رست که استفاده می کنید ،  تفنگ باید به صورت استوار بر روی کیسه شن ها قرار گیرد و حرکت آن به سمت جلو و عقب روان باشد. کیسه شن جلویی نباید آنقدر سفت تنظیم شود که تفنگ حرکتی نداشه باشد ، این کار علاوه بر اینکه بر خلاف قوانین است ، باعث کاهش دقت در تیراندازی نیز می شود.

حرکت صاف و روان تفنگ بر روی رست

در چیدمان رست ها شما باید به این اطمینان برسید که تفنگ بدون گیر یا چفت ، حرکت مستقیمی به سمت جلو و عقب بر روی کیسه شن ها داشته باشد. بدین منظور در زمان سفت کردن پیچ تنظیم کیسه شن رست جلویی ، دقت کافی داشته باشید که تفنگ به صورت سفت قرار نگیرد. برای اینکار می توانید با قرار دادن تفنگ برروی رست ، همزمان پیچ ها را تنظیم کنید تا زمانی که به نتیجه مناسب برسید.

شما می توانید از پودر بچه بر روی کیسه های چرمی و یا اسپری سیلیکون بر روی کیسه شن هایی از جنس پارچه کاندورا قبل از قرار دادن تفنگ استفاده کنید. اینکار به حرکت روان تر تفنگ به سمت عقب و به صورت آزاد کمک می کنند. همانند اینکه روغن کاری شده است. همچنین از نوار های تفلون و یا مشابه برای اتصال به بخش انتهایی و یا جلویی قنداق ( جایی که روی کیسه شن قرار می گیرند) استفاده کنید. این تاثیر مشابه ای مانند روش قبل دارد.

بعد از این مرحله و قرار دادن تفنگ بر روی رست و کیسه شن ها، ضربه ای به تفنگ در بخشهایی که با کیسه شن تماس دارد وارد کنید. این کار باعث می شود که فضاهای خالی احتمالی ، پر شده و فرم قنداق را بگیرد. بخش جلویی قنداق باید حدود ۲ اینچ جلوتر از رست جلویی قرار گیرد. به صورتی که جلوی بچه قنداق با فرانت استاپ در تماس باشد. اینکار در زمان تیراندازی برای تست ثبات تفنگ ضروری است. بدین صورت تفنگ همیشه در یک محل قرار می گیرد. انتهای قنداق تفنگ باید به صورت تراز و صاف در طول کل کیسه شن قرار گیرد. یکبار دیگر اینجا تجربه و آزمایش مشخص می کند که چه اندازه از قنداق بیرون از کیسه شن عقبی قرار گیرد. اندازه ای که شما بهترین دقت را دارید.

تا حد امکان سعی بر این داشته باشید که کیسه شن عقبی نزدیک دسته تپانچه ای شکل قنداق قرار نگیرد ، این کار معمولا دلیل خطاهای عمودی محل برخورد گلوله هستند. کیسه شن هر چقدر به سمت انتهای قنداق تمایل داشته باشد ، بهتر است. این مقدار به تجربه شما و اینکه چه اندازه ای برای تفنگ شما مناست است ، بستگی دارد.

استفاده از یک تراز روی سلاح و همچنین بر روی رست در بین تیراندازان حرفه ای بنچ رست ریم فایر معمول است. تراز ها برای ارزیابی قرار گیری صحیح و صاف رست ها استفاده می شوند.

چیدمان سلاح بر روی رست ها

بعد  از این مراحل می توانید تفنگ را با حرکت به جلو و عقب و بالا پایین آزمایش کنید ، در نهایت در صورتی که نیاز باشد با حرکت کیسه شن عقبی ، در خط هدف قرار دهید. با حرکت جلو و عقب تفنگ به بهترین حالت هدف گیری از دوربین برسید. بدین صورت وقتی تفنگ را به جلو و عقب حرکت دهید ، در برگشت باید به همان محلی هدف گیری قبلی برگردد.

بعد از کل این مراحل که کیسه شن و رست به درستی چیده شدند، نباید جابجایی از محل خود داشته باشند. اگر رست ها به هر دلیلی جابجا شدند ، باید دوباره دستورالعمل بالا دنبال شود.  بجز زمانی که مسابقه شروع شده باشد. در این حالت تصویر شبکه دوربین روی تارگت به درستی و آسانی در حرکت عمودی باشد. با هل دادن تفنگ بعد از هر شلیک به سمت فرانت استاپ از قرار گرفتن در محل قبلی مطمئن شوید. اینکار بعد از بارگزاری دوباره تفنگ نیز باید انجام شود.

تیراندازی در مسابقات بنچ رست ریم فایر

استفاده از سایترها

مراحل قبلی همگی برای رسیدن به این مرحله و تیراندازی نهایی است. با توجه به اینکه در هر هدف بنچ رست، تعداد حداقل ۵ هدف سایتر وجود دارد، تا جایی که امکان دارد از شلیک به هدف های سایتر استفاده کنید. برای ارزیابی و درک وضعیت جوی و باد نیاز به استفاده از تعداد زیادی شلیک به هدف های سایتر دارید. برخی از تیراندازان بخش زیادی از زمان مسابقه را برای شلیک به اهداف سایتر صرف می کنند، این تیراندازان با ارزیابی وضعیت باد و استفاده از اهداف سایتر، یک شلیک امتیازی خوب را انجام می دهند. هر زمان که از یک ردیف به ردیف دیگر جابجا می شوید، از اهداف سایتر استفاده کنید. این کار نیاز به تمرین و انضباط زیادی دارد. اما برای بیشتر تیراندازان نتیجه بخش است !

ماشه کشی صحیح

از مجموعه سیستم ماشه نرم و روان استفاده کنید. ماشه ای که بتوان سبکی و کشش آن را به خوبی تنظیم کرد. تکنیک ماشه کشی همه چیز است اما آن چیزی که برای شما مفیدتر است را انجام دهید و این کار در هر بار شلیک باید به یک شکل انجام شود. در بنچ رست، تیراندازان هیچ تماسی با تفنگ به جز ماشه ندارند.

تیراندازی فری ریکویل Free Recoil

بسیاری از منابع در اینترنت و بیشتر تیراندازان به شما خواهند گفت که به صورت Free-Recoil تیراندازی کنید. به این معنی که تفنگ بروی کیسه شن و رست به صورت درستی قرار گرفته و تنها بخشی که در زمان تیراندازی لمس می کنید، ماشه است. ( برای این منظور نیاز به یک کشش ماشه بسیار نرم و سبک دارید). تکنیک دیگر این است که با انگشت شصت دستی که ماشه کشی می شود به صورت سبکی پشت محافظ ماشه به سمت پایین نگه داشته می شود. تا زمانی که تمرین نکنید انجام این دو کار به صورت همزمان و یک دست در هر بار سخت خواهد بود. کسانی که نسبت به کلاس های این رشته آگاه هستند می دانند که ما با یک سلاح ده پاوندی به صورت free recoil تیراندازی می کنیم ولی برای تیراندازی در کلاس اسپورتر نیاز هست که تکنیک متفاوتی بکار ببریم. در این کلاس با توجه به سبکی سلاح (طبق قوانین) نیاز هست که بوسیله شانه ، انتهای قنداق به صورت سبکی مهار شود و انگشتان خود را دور دسته تپانچه ای شکل قرار دهید. (گرفتن سبک قنداق) شما باید با توجه به شرایط و تجهیزات برای رسیدن به موفقیت سازگاری داشته باشید. برخی تیراندازان با سلاح های متفاوت و تکنیک های دیگر به نتیجه می رسند.

در زمان شلیک تنها ماشه را با پد انگشت لمس کنید و از تماس و فشار بوسیله گونه خود بر روی قنداق اجتناب کنید. در زمان چیدمان تجهیزات مطمئن شوید که سلاح را بعد از حرکت عقب نشینی حاصل از شلیک به نقطه ای که نشانه گیری شده (POA) برمی گردد. در صورت چیدمان درست رست در نهایت این کار باید به درستی صورت گیرد. از جابجایی کیسه شن عقبی و دیگر تجهیزات برای رسیدن به این هدف خودداری نمایید. چون در نهایت خطای تیراندازی خود را بیشتر می کنید.

چیدمان صحیح کیسه شن ها و گرفتن تفنگ

چیدمان شما ، کیسه شن ها ، رست و تفنگ شما می تواند جابجا شود ، این جابجایی در تصویر دوربین به صورت بیشتری نمود خواهد داشت. حتی حرکات خیلی کوچک نیز قابل توجه هستند. شاید یک کیسه شن جلویی فشرده تر و بسته تر دور قنداق کمک کننده باشد ، اما حرکت نرم و روان دنبال گیری قنداق چاره اینکار باشد. اگر شما از تماس شانه و گونه در زمان تیراندازی استفاده می کنید این تماس را بسیار ملایم و کم انجام دهید ، به طوریکه نباید فشاری روی تفنگ باشد.

یک تکنیک موثر دیگر استفاده از کیسه شن مجزا برای قرارگیری دستی است که ماشه کشی می کند ، اینکار باعث می شود تا حرکات ناشی از خستگی و اضطراب دست و شانه به تفنگ منتقل نشود. هر گونه صدا و جابجایی را نادیده بگیرید. هیجان حاصل از شلیک و یا تکان های خیلی کوچک هم روی تیراندازی شما موثر هستند. سعی کنید هیچکدام از اعضای بدن تان بجز انگشتی که ماشه را می کشد در زمان تیراندازی حرکت نکند.

 

در پایان و بعد از همه این موارد ، تمرین …… تمرین …… و دوباره تمرین کنید!

اگر چیزی در این نوشتار در خصوص بنچ رست ریم فایر از قلم افتاده ! پشیمان نیستیم چون این تکنیک ها به عنوان پایه و اصول اولیه بنچ رست ریم فایر می باشد. زمانی که شما شروع به تیراندازی ، بادخوانی ، توجه به پرچم ها ، تیراندازی بدون نگاه کردن به دوربین و ….. کنید ، نکات زیاد و پیچیده ای را خواهید یافت. مواردی که اگر نیاز به نوشتن باشد، احتمالا نیاز به یک یا چند کتاب خواهیم داشت.

این تکنیک های پایه نه تنها برای من ، بلکه برای خیلی از تیراندازان کاربردی و مفید بوده است. به هر حال شما تصمیم گیرنده هستید که چه تکنیک و کاری برای شما مفید است . اگر شما با استفاده از این تکنیک ها امتیازات بهتر و بالاتری کسب کردید ، پس آنها را حفظ کنید. همینطور تجربیات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید. 

Sightron SIIISS 45×۴۵ ED

سایترون یک شرکت فعال در زمینه اپتیک است که در سال ۱۹۹۳ تحت یک کنسرسیوم ژاپنی و آمریکایی تاسیس شده است. Sightron در زمینه تولید محصولات اپتیکی شکار ، ورزشی ، حیات وحش و نظامی فعالیت می کند. این شرکت در زمینه تولید محصولات تیراندازی ورزشی پیشرو است. در این نوشتار به بررسی یکی از […]

نمونه کارها